‘അമ്മ’ എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾത്തന്നെ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ നിലാവ് ഉദിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, തന്റെ മരണം ഉറപ്പായ ഒരു അമ്മ, താൻ ഇല്ലാത്ത ലോകത്ത് തന്റെ മകൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് ചിന്തിക്കുകയും അവനായി ചെറിയചെറിയ കുറിപ്പുകൾ എഴുതിവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവിടെ സ്നേഹത്തിന്റെ അർഥം പുതിയൊരു തലത്തിലേക്ക് ഉയരുകയാണ്. അർജന്റീനിയൻ സംവിധായകനായ കാർലോസ് സോറിൻ സംവിധാനം ചെയ്ത ‘നോട്ട്സ് ഫോർ മൈ സൺ’ (Notes for My Son/ El cuaderno de Tomy) എന്ന ചലച്ചിത്രം, മരിയ എന്ന അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ, മരണത്തിനു പോലും തോൽപിക്കാനാവാത്ത മാതൃസ്നേഹത്തിന്റെ കഥയാണ് പറയുന്നത്.
അർബുദരോഗം ബാധിച്ച് തന്റെ അന്ത്യം അടുത്തെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ മരിയ, തന്റെ മകൻ ടോമി വലുതാകുമ്പോള് താൻ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഒരു കുട്ടിക്ക് തന്റെ അമ്മയുടെ സാമീപ്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് വലിയ വേദന നല്കുന്ന കാര്യമാണ്. എന്നാൽ, മരിയ ആ വേദനയിൽ തളർന്നുപോകുന്നില്ല. മറിച്ച്, താൻ പോയതിനു ശേഷം തന്റെ മകന് ആശ്വാസമായും വഴികാട്ടിയായും നിലനിൽക്കാൻ അവൾ ഒരു ഡയറിയിൽ കുറിപ്പുകൾ എഴുതിത്തുടങ്ങുന്നു. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെ താൻ അനുഭവിക്കുന്ന വേദനകളെയും ചിന്തകളെയും അവൾ ലോകവുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. ഇത് വെറുമൊരു സിനിമ മാത്രമല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ ഒരു അമ്മ അനുഭവിക്കുന്ന ഭാരവും അതേസമയം തന്റെ കുഞ്ഞിനോടുള്ള കരുതലുമാണ് ഇവിടെ നമ്മൾ കാണുന്നത്.
ഈ സിനിമയുടെ ആഴം കണ്ടെത്തുന്നത് മരിയയുടെ ആഗ്രഹങ്ങളിലാണ്. മകന്റെ വളർച്ച കാണാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്നും അവൻ പ്രൈമറി സ്കൂൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നത് കാണാൻ താൻ ഉണ്ടാവില്ലെന്നും അവൾ വേദനയോടെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ തിരിച്ചറിവാണ് അവൾ എഴുതുന്ന ഓരോ വാക്കിനും അർഥം നൽകുന്നത്. “നീ വളരുന്നത് കാണാൻ കഴിയുന്നവരോട് എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നു” എന്ന് അവൾ എഴുതുമ്പോൾ, ഒരു അമ്മയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയും എന്നാൽ മകനോടുള്ള അചഞ്ചലമായ സ്നേഹവും നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടും. മരണത്തെ മുഖാമുഖം കാണുമ്പോഴും തന്റെ മകന്റെ ലോകം ഇരുളടയാതിരിക്കാൻ അവൾ നടത്തുന്ന ഈ പോരാട്ടം ഏതൊരു മനുഷ്യന്റെയും കണ്ണുകളെ നനയിക്കും.
അവളുടെ ചുറ്റും നിരവധി പ്രതിസന്ധികള് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, മരിയ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന കാലഘട്ടത്തിൽ ലക്ഷ്യം വച്ചത് ഒന്നുമാത്രം – തന്റെ മകന് താൻ നൽകിയ സ്നേഹം അവനിൽ എന്നും നിലനിൽക്കണം. മരണം എന്നത് ഒരു യാഥാർഥ്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അതിനെ നേരിടാൻ മരിയ കാണിക്കുന്ന ധൈര്യം അദ്ഭുതകരമാണ്.
ഈ സിനിമ നമ്മോട് സംസാരിക്കുന്നത് മരണത്തെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സമയം എത്രത്തോളം വിലപ്പെട്ടതാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. മരിയ എഴുതുന്നത് വെറും കുറിപ്പുകളല്ല, മറിച്ച് സ്നേഹത്തിന്റെ അനന്തമായ ഊർജത്തിന്റെ അടയാളപ്പെടുത്തലുകളാണ്. ഇന്ന് നമ്മൾ ജീവിക്കുമ്പോൾ, തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് നമ്മൾ നൽകുന്ന സമയം എത്രത്തോളമുണ്ട്? അമ്മമാരുടെ സ്നേഹത്തെ പലപ്പോഴും നമ്മൾ നിസ്സാരമായി കാണാറുണ്ട്. എന്നാൽ, മരിയയെപ്പോലെയുള്ള അമ്മമാര് മരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പും തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെക്കുറിച്ചു മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നു.
ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് നമ്മൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പലതും പങ്കുവയ്ക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, മരിയ ലോകത്തോട് പങ്കുവച്ചത് തന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യാഥാര്ഥ്യങ്ങളാണ്. ആ സത്യങ്ങൾ ഒരേസമയം വേദനിപ്പിക്കുകയും ജീവിതത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ നമ്മളെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവയാണ്. സമയം ആർക്കു വേണ്ടിയും കാത്തുനിൽക്കില്ല; അതിനാല് കൂടെയുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കാൻ മടിക്കരുത് എന്നാണ് ഈ സിനിമ നമുക്ക് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പാഠം. നാളെ എന്നൊന്നില്ലാത്ത പോലെ, ഇന്ന് നമുക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരോട് സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുക.
മരിയ ഡയറിയിയുടെ അവസാനഭാഗത്ത് ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നു: “നിത്യമായി ഒന്നും നിലനില്ക്കുന്നില്ല. ഐസ്ക്രീമോ, സിനിമയോ, നല്ല കാര്യങ്ങളോ, മോശം കാര്യങ്ങളോ, മരത്തിലെ ഇലകളോ, ഈ ഞാനോ. പക്ഷേ, ഞാന് എപ്പോഴും നിന്റെ മനസ്സില് ഉണ്ടായിരിക്കും. എപ്പോഴും അവിടെ ജീവിക്കും.”
അവള് തുടര്ന്ന് എഴുതുന്നത് കുറെ ഉപദേശങ്ങളാണ് – സ്നേഹിക്കുക, വായിക്കുക, നോക്കുക, ശ്രവിക്കുക, പഠിക്കുക, ജോലിചെയ്യുക, യാത്രചെയ്യുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങള്. ഏറ്റവും ഒടുവില് കുറിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: “എപ്പോഴും അമ്മയെ ഓര്മ്മിക്കുക.” അതോടെ സിനിമ അവസാനിക്കുന്നു.
മരിയയുടെ ജീവിതം ഒരു പാഠമാണ്. അവൾ തന്റെ മകനായി ഡയറിയിൽ എഴുതിയ കാര്യങ്ങൾ അവൾ മകന് നൽകിയ സമ്പാദ്യമാണ്. മരണം അവളോട് അടുത്തുനിൽക്കുമ്പോഴും അവൾ മകനോട് പറയാൻ ബാക്കിവച്ചത് വെറും വാക്കുകളല്ല, മറിച്ച് അവളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ തീരാത്ത അംശങ്ങളാണ്. മരണം വേർപിരിയലിന്റെ അവസാനത്തെ വാക്കാണ്. എന്നാൽ, സ്നേഹമെന്നത് മരണത്തിനപ്പുറവും നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു ഓർമ്മയാണെന്ന് ഈ സിനിമ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം വരെ സ്നേഹിക്കാനും ആ സ്നേഹത്തെ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് പകരാനും മരിയ കാണിച്ച ഈ മാതൃക, ഓരോ മകനും മകൾക്കും വലിയൊരു ഊർജം തന്നെയാണ്. അമ്മയുടെ സ്നേഹം എന്നത് ഒരു ഡയറിയിലെ വരികളല്ല, അത് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും ഉയരുന്ന ഒരു ഈണമാണ്. ആ ഈണം നിലയ്ക്കാതിരിക്കാൻ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവർക്ക് സ്നേഹം നൽകാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം.
ഫാ. ജി. കടൂപ്പാറയിൽ MCBS
