ഉയിർപ്പ് തിരുനാൾ: മരണത്തെ ജയിച്ച പ്രത്യാശയുടെ സന്ദേശം

ആമുഖം

ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവും സഭയുടെ ജീവനാഡിയുമാണ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പ്. പൗലോസ് ശ്ലീഹാ കോറിന്തോസുകാർക്ക് എഴുതിയതുപോലെ, “ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രസംഗം വ്യർഥമാണ്; നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും വ്യർഥം” (1 കോറി 15:14). ഇരുളിനുമേൽ വെളിച്ചവും പാപത്തിന്മേൽ പുണ്യവും മരണത്തിന്മേൽ ജീവനും വിജയം വരിച്ച ചരിത്രപരമായ യാഥാർഥ്യമാണ് ഈസ്റ്റർ.

1. ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലവും വസ്തുതകളും

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പ് കേവലം ഒരു വിശ്വാസപ്രമാണമല്ല, മറിച്ച് ചരിത്രത്തിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ ഒന്നാണ്. ഒരു ശാസ്ത്രീയനിരീക്ഷണത്തിൽ, ഒരു സിദ്ധാന്തം (Theory) ശരിയാകണമെങ്കിൽ അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന വസ്തുതകൾ (Facts) വൈരുധ്യങ്ങളില്ലാത്തതാകണം. ഇവിടെ ‘പുനരുത്ഥാനം’ എന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന മൂന്ന് പ്രധാന തെളിവുകളെ നാം പരിശോധിക്കുന്നു.

1.1. കാവൽ ഭേദിക്കപ്പെട്ട കല്ലറ (The Evidence of the Empty Tomb):

കല്ലറ ശൂന്യമായി കാണപ്പെട്ടു എന്നത് ഉയിർപ്പിന്റെ ഭൗതികമായ തെളിവാണ്. ഏകദേശം 1.5 മുതൽ 2 ടൺ വരെ ഭാരമുള്ള കല്ല് ഉപയോഗിച്ചാണ് കല്ലറ അടച്ചിരുന്നത്. ഇത് നീക്കം ചെയ്യണമെങ്കിൽ വലിയൊരു സംഘം ആളുകളുടെ സഹായം ആവശ്യമാണ്. കല്ലറയുടെ വാതിലടച്ചശേഷം അതിൽ റോമൻ മുദ്ര (The Roman Seal) പതിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഈ മുദ്ര ലംഘിക്കുന്നത് റോമൻ ചക്രവർത്തിയെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നതിനു തുല്യമായിരുന്നു. വധശിക്ഷ വരെ ലഭിക്കാവുന്ന കുറ്റമായിട്ടും ഈ മുദ്ര ലംഘിക്കപ്പെട്ടു എന്നത് ഒരു വലിയ അമാനുഷികശക്തിയുടെ ഇടപെടലിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

കല്ലറയ്ക്ക് കാവൽ നിന്നിരുന്നത് ‘ക്യൂസ്റ്റോഡിയ’ (Custodia) എന്നറിയപ്പെടുന്ന 16 അംഗങ്ങളുള്ള റോമൻ പടയാളി സംഘമാണ്. അതീവപരിശീലനം സിദ്ധിച്ച ഇവർ ജോലിക്കിടയിൽ ഉറങ്ങിപ്പോയാൽ വധശിക്ഷ നേരിടേണ്ടിവരുമായിരുന്നു. ഇത്രയും ശക്തമായ കാവൽ നിലനിൽക്കെ ഒരു മൃതദേഹം മോഷ്ടിക്കപ്പെടുക എന്നത് പ്രായോഗികമായി അസാധ്യമാണ്.

1.2. ശിഷ്യന്മാരുടെ പരിവർത്തനം (Psychological Transformation):

വ്യക്തികളുടെ പെരുമാറ്റത്തിലുണ്ടായ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റം (Behavioral Shift) ഇവിടെ പ്രധാനപ്പെട്ട തെളിവാണ്. യേശുവിന്റെ മരണശേഷം അങ്ങേയറ്റം ഭയചകിതരായിരുന്ന (Acute Stress Disorder) ശിഷ്യന്മാർ, ചുരുങ്ങിയ ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അസാധാരണമായ ധൈര്യവും (Resilience) ആത്മവിശ്വാസവും പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഭീരുക്കളായി ഒളിച്ചിരുന്നവർ മരണത്തെപ്പോലും ഭയക്കാതെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ തെരുവിലിറങ്ങി. മനുഷ്യർ ഒരു കള്ളത്തിനു വേണ്ടി മരിക്കാൻ തയ്യാറാകില്ല. പത്ത് ശിഷ്യന്മാരും ക്രൂരമായ പീഡനമേറ്റ് മരിക്കുമ്പോഴും തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. അവർ കണ്ടത് ഒരു ഭ്രമമല്ല (Hallucination), മറിച്ച് വസ്തുതാപരമായ ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് ഈ ഉറച്ച നിലപാട്. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തുവുമായുള്ള നേരിട്ടുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയാണ് അവരെ ധീരന്മാരാക്കി മാറ്റിയത്.

1.3. സ്ത്രീകളുടെ സാക്ഷ്യം (Criteria of Embarrassment):

ചരിത്രപരമായ ഒരു രേഖയുടെ സത്യസന്ധത പരിശോധിക്കാൻ ചരിത്രകാരന്മാർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു രീതിയാണ് ക്രൈറ്റീരിയ ഓഫ് എംബാരസ്‌മെന്റ് (Criteria of Embarrassment). ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യഹൂദ നിയമമനുസരിച്ച് സ്ത്രീകളുടെ സാക്ഷ്യം കോടതിയിൽ സ്വീകാര്യമല്ലായിരുന്നു. ഒരു വ്യാജകഥ നിർമ്മിക്കുകയായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അന്നത്തെ കാലത്ത് ആരും വിശ്വസിക്കാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത ‘സ്ത്രീ സാക്ഷികളെ’ (ഉദാ: മഗ്ദലന മറിയം) ആദ്യ സാക്ഷികളായി സുവിശേഷകർ അവതരിപ്പിക്കില്ലായിരുന്നു. ഒരു രേഖ അതിന്റെ സ്രഷ്ടാക്കൾക്ക് തന്നെ (അന്നത്തെ പുരുഷാധിപത്യ സമൂഹത്തിന്) പ്രതികൂലമായേക്കാവുന്ന സത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആ രേഖ അതീവ വിശ്വസ്തമാണെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ കരുതുന്നു. ഇതൊരു കെട്ടുകഥയായിരുന്നുവെങ്കിൽ സമൂഹത്തിൽ അംഗീകാരമുള്ള പുരുഷന്മാരെ സാക്ഷികളായി മുൻനിർത്തുമായിരുന്നു. ഇത് സുവിശേഷ വിവരണങ്ങളുടെ ചരിത്രപരമായ ആധികാരികത ഉറപ്പിക്കുന്നു.

2. ബൈബിൾ അധിഷ്ഠിതമായ വിശകലനം

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പ് കേവലം ഒരു പുതിയ നിയമ സംഭവം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് പഴയനിയമത്തിലെ പ്രവചനങ്ങളുടെയും പ്രതീകങ്ങളുടെയും (Typology and Prophecy) പൂർത്തീകരണമാണ്. പഴയനിയമം ക്രിസ്തുവിലേക്കുള്ള ഒരു വഴികാട്ടിയാണെങ്കിൽ, ഉയിർപ്പ് ആ വഴിയുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനമാണ്.

2.1. പെസഹാക്കുഞ്ഞാട് (The Paschal Lamb):

പഴയനിയമത്തിലെ നിഴലുകൾക്ക് പുതിയനിയമത്തിൽ ലഭിച്ച പൂർണ്ണതയാണ് ‘പെസഹാക്കുഞ്ഞാട്’ എന്ന സങ്കൽപം. പുറപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ (പുറ. 12), ഇസ്രായേൽ ജനത ഈജിപ്തിലെ ഫറവോന്റെ ക്രൂരമായ അടിമത്തത്തിലായിരുന്നു. അവിടെ നിന്ന് അവരെ മോചിപ്പിക്കാൻ ദൈവം നൽകിയ കൽപനയായിരുന്നു പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിനെ ബലിയർപ്പിക്കുക എന്നത്. ഇസ്രായേൽ ജനത അനുഭവിച്ചത് ഭൗതികമായ അടിമത്തമായിരുന്നു എങ്കിൽ, ലോകം മുഴുവൻ അനുഭവിച്ചിരുന്നത് പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ആത്മീയ അടിമത്തമാണ്. യേശുക്രിസ്തു എന്ന ‘ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്’ (യോഹ. 1:29) ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലൂടെ, മനുഷ്യൻ സാത്താന്റെയും പാപത്തിന്റെയും കെട്ടുപാടുകളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഈജിപ്തിൽ നിന്നുള്ള പുറപ്പാട് കാനാൻ ദേശത്തേക്കായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ക്രിസ്തുവിലൂടെയുള്ള പുറപ്പാട് സ്വർഗീയസൗഭാഗ്യത്തിലേക്കാണ്.

ഈജിപ്തിൽ കടിഞ്ഞൂലുകളെ സംഹരിക്കാൻ വന്ന ദൂതൻ, കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം പുരട്ടിയ വാതിൽപ്പടികൾ കണ്ടപ്പോൾ ആ വീടുകളെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞു (Passover). ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തത്താൽ മുദ്രിക്കപ്പെട്ട ഒരു വിശ്വാസിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരണം എന്നത് ഒരു അവസാനമല്ല. കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം ഇസ്രായേൽക്കാരെ ശാരീരിക മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പ് വിശ്വാസികളെ നിത്യമരണത്തിൽ (Eternal Death) നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പിലൂടെ ക്രിസ്തു മരണത്തിന്റെ അധികാരിയെ തോൽപിച്ചതിനാൽ, അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് സംഹാരദൂതനെയോ, നരകത്തെയോ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ഇത് പ്രത്യാശയുടെ വലിയൊരു മുദ്രയാണ്.

പഴയനിയമ നിയമമനുസരിച്ച്, പെസഹാക്കുഞ്ഞാട് ശാരീരികമായ യാതൊരു വൈകല്യവും ഇല്ലാത്തതും (Unblemished) കളങ്കമില്ലാത്തതുമായിരിക്കണം. യേശു പാപമില്ലാത്തവനായിരുന്നു (1 പത്രോസ് 1:19). പാപമില്ലാത്ത ഒരുവനു മാത്രമേ ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് പരിഹാരബലിയാകാൻ സാധിക്കൂ. ഒരു ബലി അർപ്പിക്കപ്പെട്ടാൽ അത് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടോ എന്ന് എങ്ങനെ അറിയും? യേശുവിന്റെ ബലി പിതാവായ ദൈവം സ്വീകരിച്ചു എന്നതിന്റെ ആധികാരിക രേഖയാണ് ഉയിർപ്പ്. യേശു വെറുമൊരു രക്തസാക്ഷിയായി മരിക്കുകയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് മരണത്തെ കീഴടക്കി ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. ഈ ഉയിർപ്പിലൂടെ അവന്റെ ബലി നിത്യമായ ഫലം നൽകുന്നതാണെന്ന് ദൈവം ലോകത്തിന് ഉറപ്പുനൽകി.

പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം ഇസ്രായേലിന് ഒരു ‘താൽക്കാലിക വിടുതൽ’ നൽകിയപ്പോൾ, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തുവാകുന്ന കുഞ്ഞാട് മനുഷ്യന് ‘നിത്യമായ രക്ഷ’ നൽകി. പഴയനിയമത്തിലെ ആചാരം ഒരു നിഴലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഉയിർപ്പിലൂടെ നാം അതിന്റെ യഥാർഥ വെളിച്ചം ദർശിക്കുന്നു.

2.2. യോനയുടെ അടയാളം (The Sign of Jonah):

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് ബൈബിളിൽ നൽകിയിട്ടുള്ള ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രതീകങ്ങളിലൊന്നാണ് ‘യോനയുടെ അടയാളം’ (The Sign of Jonah). മത്തായി 12:38-41 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ, യേശു തന്നെത്തന്നെ യോന പ്രവാചകനുമായി താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് തന്റെ മരണത്തെയും ഉയിർപ്പിനെയും മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കുന്നത് കാണാം.

പഴയനിയമത്തിലെ യോന പ്രവാചകൻ ദൈവകൽപന ലംഘിച്ച് തർശീശിലേക്ക് കപ്പൽ കയറുകയും, തുടർന്നുണ്ടായ കൊടുങ്കാറ്റിൽ കടലിൽ എറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവിടെ ദൈവം ഒരു വലിയ മത്സ്യത്തെ അയച്ചു. യോന മൂന്ന് രാവും മൂന്ന് പകലും ആ മത്സ്യത്തിന്റെ വയറ്റിൽ കഴിഞ്ഞു (യോന 1:17). മൂന്നാം ദിവസം ദൈവം കൽപിച്ചതനുസരിച്ച് മത്സ്യം യോനയെ കരയിൽ ഛർദ്ദിച്ചു. ഈ സംഭവം ഒരു ‘പുനർജന്മമായി’ (Resurrection-like experience) ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്മാർ കരുതുന്നു.

യേശുവിനോട് അടയാളം ചോദിച്ച ശാസ്ത്രിമാരോടും പരീശന്മാരോടും അവൻ പറഞ്ഞു: “യോനാ മൂന്ന് രാവും മൂന്ന് പകലും സ്രവിന്റെ വയറ്റിൽ ഇരുന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രൻ മൂന്ന് രാവും മൂന്ന് പകലും ഭൂമിയുടെ ഉള്ളിൽ ഇരിക്കും” (മത്തായി 12:40). യോന മത്സ്യത്തിന്റെ വയറ്റിൽ കഴിഞ്ഞ അതേ കാലയളവ് (മൂന്ന് ദിവസം) യേശു കല്ലറയ്ക്കുള്ളിൽ ചിലവഴിച്ചു. വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ട യേശു, മൂന്നാം നാൾ ഞായറാഴ്ച പുലർച്ചെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. യഹൂദ രീതിയിലുള്ള സമയഗണന പ്രകാരം ഇത് മൂന്ന് ദിവസമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. യോനയ്ക്ക് മത്സ്യത്തിന്റെ വയറ്റിലുണ്ടായ അനുഭവം മരണതുല്യമായിരുന്നു (യോന 2:2 ൽ യോന തന്റെ പ്രാർഥനയിൽ ‘പാതാളത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ’ നിന്നാണ് വിളിച്ചത് എന്ന് പറയുന്നു). യേശു യഥാർഥത്തിൽ മരിക്കുകയും പാതാളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തു. യോന എപ്രകാരം പുറത്തുവന്നോ, അപ്രകാരം യേശുവും മരണത്തെ ജയിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു.

2.2.1.യോനയുടെ അടയാളം നൽകുന്ന സന്ദേശങ്ങൾ

അന്തിമമായ അടയാളം: പരീശന്മാർ അദ്ഭുതങ്ങൾ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ ഉയിർപ്പായിരിക്കും അവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അടയാളമെന്ന് യേശു വ്യക്തമാക്കി. മനുഷ്യകുലത്തിന് ദൈവം നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ‘അടയാളം’ മരണത്തെ തോൽപിച്ച ക്രിസ്തുവാണ്.

മാനസാന്തരത്തിനുള്ള ആഹ്വാനം: യോനയുടെ അദ്ഭുതകരമായ തിരിച്ചുവരവ് കണ്ടാണ് നിനവേ നിവാസികൾ പാപങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് മാനസാന്തരപ്പെട്ടത്. അതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനം കണ്ടതിനു ശേഷം ലോകം മുഴുവൻ യേശുവിനെ കർത്താവും ദൈവവുമായി അംഗീകരിക്കാനും മാനസാന്തരപ്പെടാനും വിളിക്കപ്പെട്ടു.

പ്രത്യാശയുടെ അടയാളം: കഠിനമായ പീഡനങ്ങളിലൂടെയും മരണതുല്യമായ അവസ്ഥകളിലൂടെയും കടന്നുപോയാലും, ദൈവത്തിന് തന്റെ ഭക്തരെ മൂന്നാം നാൾ ഉയർപ്പിക്കാൻ സാധിക്കും എന്ന വലിയ പ്രത്യാശയാണ് യോനയുടെ അടയാളം നൽകുന്നത്.

യോനയുടെ അനുഭവം യേശുവിന്റെ ഉയിർപ്പിന്റെ ഒരു ‘നിഴൽ’ (Shadow) മാത്രമായിരുന്നു. യോനയേക്കാൾ വലിയവനായ യേശു (മത്തായി 12:41) യഥാർഥ മരണത്തെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഈ പ്രവചനം പൂർണ്ണമായി നിറവേറ്റി. കല്ലറയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന ക്രിസ്തുവിലൂടെ നിനവേക്കാരെക്കാൾ വലിയൊരു വിഭാഗം ജനതയ്ക്ക് രക്ഷയുടെ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.

2.3. സങ്കീർത്തനങ്ങളിലെ വാഗ്ദാനം:

“അങ്ങ് എന്റെ ആത്മാവിനെ പാതാളത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കില്ല; അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധൻ ജീർണ്ണത പ്രാപിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയുമില്ല” (സങ്കീ. 16:10). ഈ വചനം ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പിനെ സംബന്ധിച്ച ഏറ്റവും ശക്തമായ പഴയനിയമ പ്രവചനങ്ങളിൽ ഒന്നായിട്ടാണ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ കരുതുന്നത്.

2.3.1. ജീർണ്ണതയില്ലാത്ത ശരീരം (Incorruptibility of the Body):

സാധാരണഗതിയിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ ശരീരം ജീർണ്ണിക്കാൻ (Decomposition) തുടങ്ങും. എന്നാൽ, ഈ പ്രവചനത്തിൽ ‘ജീർണ്ണത പ്രാപിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ല’ എന്ന് കൃത്യമായി പറയുന്നു. യേശു വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം മരിക്കുകയും ഞായറാഴ്ച പുലർച്ചെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തു. അതായത്, ശരീരം സ്വാഭാവികമായ ജീർണ്ണതയിലേക്ക് കടക്കുന്നതിനു മുൻപേ (മൂന്നാം നാൾ) അത് മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ട ശരീരമായി മാറ്റപ്പെട്ടു. ഈ വചനം യേശുവിന്റെ ഭൗതികശരീരത്തിന്റെ ഉയിർപ്പിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

2.3.2. പാതാളത്തിലെ തടവുകാരനല്ല (Victory over Sheol):

പഴയനിയമ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് മരിച്ചവരുടെ ആത്മാക്കൾ വസിക്കുന്ന ഇടമാണ് ‘ഷിയോൾ’ (Sheol) അഥവാ പാതാളം. ‘പാതാളത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കില്ല’ എന്ന വാഗ്ദാനം അർഥമാക്കുന്നത് മരണത്തിന് ആ വ്യക്തിയെ എന്നെന്നേക്കുമായി തടഞ്ഞുവയ്ക്കാൻ സാധിക്കില്ല എന്നാണ്. യേശു മരണശേഷം പാതാളത്തിൽ ഇറങ്ങിയെന്നും അവിടെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന നീതിമാന്മാരുടെ ആത്മാക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു എന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ മരണത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ കൈക്കലാക്കി വിജയശ്രീലാളിതനായി മടങ്ങിവന്നു.

2.3.3. ‘പരിശുദ്ധൻ’ എന്ന സംബോധന (The Holy One):

ഈ സങ്കീർത്തനത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ‘അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധൻ’ എന്ന പ്രയോഗം വളരെ പ്രധാനമാണ്. ദാവീദ് രാജാവാണ് ഈ സങ്കീർത്തനം എഴുതിയതെങ്കിലും, ദാവീദ് സ്വയം ഒരു പാപിയാണെന്ന് ഏറ്റുപറഞ്ഞ വ്യക്തിയാണ്. അതിനാൽ, ഇവിടെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ‘പരിശുദ്ധൻ’ ദാവീദല്ല, മറിച്ച് പാപമില്ലാത്തവനും പരിശുദ്ധനുമായ മിശിഹായാണ്. പാപമില്ലാത്തവനായതുകൊണ്ട് തന്നെ മരണത്തിന് അവന്റെ മേൽ അധികാരം സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

2.3.4. പത്രോസ് ശ്ലീഹായുടെ പെന്തക്കുസ്താ പ്രസംഗം

ഈ പ്രവചനം യേശുവിലാണ് പൂർത്തിയായത് എന്നതിന് ഏറ്റവും വലിയ തെളിവ് അപ്പസ്തോല പ്രവർത്തനങ്ങൾ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ കാണാം. പെന്തക്കുസ്താ ദിനത്തിൽ പത്രോസ് ശ്ലീഹാ ജനക്കൂട്ടത്തോട് പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ ഈ സങ്കീർത്തനം ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്. പത്രോസ് പറയുന്നു: “സഹോദരരേ, നമ്മുടെ പിതാവായ ദാവീദിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ഉറപ്പിച്ചു പറയാം; അവൻ മരിക്കുകയും സംസ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവന്റെ കല്ലറ ഇന്നും നമ്മുടെ ഇടയിലുണ്ടല്ലോ.” ദാവീദിന്റെ ശരീരം ജീർണ്ണിച്ചുപോയി, എന്നാൽ ദാവീദ് പ്രവചിച്ച ആ പരിശുദ്ധനായ ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്ന് പത്രോസ് സമർഥിക്കുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 2: 25-31).

2.3.5. നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശ:

ഈ വചനം ക്രിസ്തുവിൽ പൂർത്തിയായതിലൂടെ വിശ്വാസികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന വലിയ ബോധ്യം ‘പുനരുത്ഥാനം’ ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ് എന്നതാണ്. ക്രിസ്തുവിനെ പാതാളത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കാത്ത ദൈവം, അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരെയും മരണത്തിന്റെ നിത്യമായ തടവറയിൽ ഉപേക്ഷിക്കില്ല. ഇത് മരണഭയത്തിന്മേലുള്ള വിശ്വാസിയുടെ ആത്മീയവിജയമാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ സങ്കീ. 16:10 മരണത്തിന്മേലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ ആധിപത്യത്തെയും അവന്റെ ഉയിർപ്പിന്റെ ചരിത്രപരമായ അനിവാര്യതയെയും കുറിക്കുന്ന ദൈവനിവേശിതമായ ഒരു പ്രഖ്യാപനമാണ്. ഇതിലൂടെ മരണം ഒരു അന്ത്യമല്ല, മറിച്ച് ദൈവകരങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒരു കടന്നുപോക്കാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ഉപസംഹാരം

ഉയിർപ്പുതിരുനാൾ നമുക്ക് നൽകുന്നത് നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയാണ്. കല്ലറയുടെ വാതിൽ തള്ളിനീക്കിയ ദൈവശക്തിക്ക് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏതൊരു പ്രതിസന്ധിയെയും നീക്കംചെയ്യാൻ സാധിക്കും. മരണം ഒരു അന്ത്യമല്ല, മറിച്ച് ദൈവകരങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒരു കടന്നുപോക്കാണെന്ന് ഉയിർപ്പ് നമ്മെ ഉറപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു, നമ്മളും അവനോടൊപ്പം പുതുജീവനിലേക്ക് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു!

ഫാ. സാമുവൽ തിരുഹൃദയം