ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, അംബ്രോസ് ഒരു ശിശുവായിരുന്നപ്പോൾ, ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹത്തെ പുറത്ത് ചൂടുള്ള സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ തൊട്ടിലിൽ ഉറക്കികിടത്തി. പെട്ടെന്ന്, ഒരു തേനീച്ചക്കൂട്ടം കുഞ്ഞിന്റെ അരികിലെത്തി. അവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് വന്നിറങ്ങി. അതിലൊന്ന് കുഞ്ഞിന്റെ തുറന്ന ചെറിയ വായിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി ഒരു തുള്ളി തേൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ അവശേഷിപ്പിച്ച് കുഞ്ഞിനെ ഉപദ്രവിക്കാതെ തേനീച്ചക്കൂട്ടം പറന്നുപോയി. ഇത് ‘തേൻ നാവുള്ള വേദപാരംഗതൻ’ എന്ന നിലയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൽക്കാല വാക്ചാതുര്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുകയും തേനീച്ച വളർത്തുന്നവരുടെ രക്ഷാധികാരി എന്ന പദവിയിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ നയിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ വിചിത്രമായ സംഭവം കണ്ടവർ അതൊരു അടയാളമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചു. അംബ്രോസ്, അഭിമാനകരമായ ഒരു വാഗ്മിയാകുമെന്നും ഉന്നത സ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് ഉയരുമെന്നും അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. തേനീച്ചകൾ ഒരു പ്രവചനമായിരുന്നോ ഇല്ലയോ എന്നത് പരിഗണിക്കാതെ തന്നെ, അംബ്രോസ് സ്കൂളിൽ പോയി. താമസിയാതെ, ഗവൺമെന്റിലെ ഉന്നത സ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസാരശേഷിയെയും ശ്രദ്ധിച്ചു.
പിന്നീട് അംബ്രോസ് മിലാനിലെ ഗവർണറായി. ഗവർണർ എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം ഉറച്ച നിലപാടുള്ളവനും എന്നാൽ സൗമ്യനുമായിരുന്നു; രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ കലഹങ്ങളിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം വിവേകപൂർവ്വം വിട്ടുനിന്നു; സംസാരത്തിൽ സത്യസന്ധത പുലർത്തിയിരുന്നു, എന്നാൽ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തിൽ വാചാലനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
അംബ്രോസിന് ഏകദേശം മുപ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, മിലാനിലെ ബിഷപ്പ് മരിച്ചു. പുതിയ ബിഷപ്പിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അല്പം അസമാധാനപരമായ അന്തരീക്ഷമുണ്ടായി. ബിഷപ്പിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് രണ്ടു പക്ഷം ഉണ്ടായി.
ഗവർണറായ അംബ്രോസ്, കോലാഹലങ്ങൾക്കിടയിൽ സമാധാനത്തിനും ക്രമസമാധാനത്തിനും വേണ്ടി അപേക്ഷിച്ചു. ജ്ഞാനത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ച്, കുഴപ്പങ്ങൾ തടയാൻ അദ്ദേഹം തന്നാൽ കഴിയുന്നതെല്ലാം ചെയ്തു. അത് അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു അത്ഭുതകരമായ ഫലമുണ്ടാക്കി. അംബ്രോസിന്റെ വാക്ചാതുര്യത്തിലും നീതിബോധത്തിലും ആകൃഷ്ടരായ ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഇരുവശങ്ങളും പെട്ടെന്ന് അംബ്രോസിനെ ബിഷപ്പാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി!
ആദ്യം അദ്ദേഹം ഇതിനെ ശക്തമായി എതിർത്തു. പലതവണ ഓടിപ്പോയി, ചക്രവർത്തിയോട് തന്റെ ഗവർണർ സ്ഥാനം വിടാൻ അനുവദിക്കരുതെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. ഒളിച്ചിരിക്കാൻ പോലും ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം കീഴടങ്ങി.
അങ്ങനെ ജുവാൻ ഡി വാൽഡെസ് ലീലിന്റെ ആർച്ച് ബിഷപ്പായി വിശുദ്ധ അംബ്രോസിനെ നിയമിച്ചു. മെത്രാൻ പദവി വഹിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് അംബ്രോസിന്റെ പ്രശസ്തി വർദ്ധിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജ്ഞാനം തേടുന്ന എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാതിൽ തുറന്നിരുന്നു. ദിവസേനയുള്ള സന്ദർശകരുടെ ഒഴുക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠനത്തെ നിരന്തരം തടസ്സപ്പെടുത്തി. ഇത്രയും തിരക്കിനിടയിലും അദ്ദേഹം സ്വയം നന്നായി പഠിക്കുകയും വിപുലമായി എഴുതുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്ര കൃതികൾ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരുന്നു, അതിനാൽ അദ്ദേഹം സഭയുടെ നാല് വേദപാരംഗതരിൽ ഒരാളാണ്.
ഇതിനുപുറമെ, അംബ്രോസിന്റെ വിശുദ്ധിയും പ്രബോധനങ്ങളും സഭയിലെ മറ്റൊരു മഹാനായ വിശുദ്ധനെയും വേദപാരംഗതനെയും മാനസാന്തരപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ചു: ഹിപ്പോയിലെ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ആയിരുന്നു അത്.
സുനീഷ വി. എഫ്.
