യൂറോപ്പിന്റെ സഹമധ്യസ്ഥയായ സ്വീഡനിലെ വി. ബ്രിജിറ്റ്

ക്രിസ്തീയചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയരായ വിശുദ്ധരിൽ ഒരാളാണ് സ്വീഡനിലെ വിശുദ്ധ ബ്രിജിറ്റ് (1303–1373). സ്നേഹനിധിയായ ഭാര്യ, എട്ടുമക്കളുടെ മാതാവ്, വിധവ, അദ്ഭുതദർശനങ്ങൾ ലഭിച്ച മിസ്റ്റിക്ക്, ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചക, ഒരു സന്യാസസഭയുടെ സ്ഥാപക, മധ്യകാലസഭയുടെ നവീകരണത്തിനായി ശക്തമായി ശബ്ദമുയർത്തിയ വ്യക്തി — ഇവയെല്ലാമായി അവൾ അറിയപ്പെടുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ അവസ്ഥയിലും വിശുദ്ധി സാധ്യമാണെന്ന് സ്വജീവിതത്തിലൂടെ അവൾ തെളിയിച്ചു.

മകളായും ഭാര്യയായും അമ്മയായും വിധവയായും ദൈവവിളിക്ക് പൂർണമായി സമർപ്പിച്ച വ്യക്തിയായും ബ്രിജിറ്റ് ജീവിച്ചത് ദൈവത്തെ അറിയാനും സ്നേഹിക്കാനും അനുസരിക്കാനുമായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തോടുള്ള ആഴമേറിയ ഭക്തിയും വിശുദ്ധ കുർബാനയോടുള്ള സ്നേഹവും സഭയോടുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വസ്തതയും ഇന്നും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വിശ്വാസികളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.

ബാല്യം: ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത കുട്ടി

1303-ൽ സ്വീഡനിലെ ഉപ്ലാൻഡ് പ്രവിശ്യയിലുള്ള ഫിൻസ്റ്റയിലാണ് ബ്രിജിറ്റ് ജനിച്ചത് — രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള കത്തോലിക്കാ പ്രഭുകുടുംബങ്ങളിലൊന്നിൽ. പിതാവ് ബിർഗർ പെർഷൻ പ്രശസ്തനായ യോദ്ധാവും ന്യായാധിപനും നിയമനിർമാതാവുമായിരുന്നു. നീതിബോധത്തിനും ദാനധർമത്തിനും ഭക്തിക്കും പേരുകേട്ട അദ്ദേഹം ദൈവാലയങ്ങൾ പണിയുന്നതിലും തീർഥാടനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിലും ദരിദ്രരെ സഹായിക്കുന്നതിലും ഏറെ താത്പര്യം കാണിച്ചു. അമ്മ ഇൻഗെബോർഗ് ബെംഗ്റ്റ്സ്ഡോട്ടർ ഉന്നതകുടുംബാംഗമായിരുന്നെങ്കിലും വിനയത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും മാതൃകയായി ജീവിച്ചു.

ഇത്തരമൊരു കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തിലാണ് ബ്രിജിറ്റ് വളർന്നത്. സമ്പത്തും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ദൈവത്തെയും മനുഷ്യരെയും സേവിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്ന് മാതാപിതാക്കൾ അവളെ പഠിപ്പിച്ചു.

ഏഴാം വയസ്സിൽത്തന്നെ ബ്രിജിറ്റിന് ആദ്യത്തെ അദ്ഭുതദർശനങ്ങളിലൊന്ന് ലഭിച്ചു — പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയം സ്വർണക്കിരീടം അവളുടെ തലയിൽ ചാർത്തുന്നത് അവൾ കണ്ടു. ദൈവം അവൾക്കായി ഒരുക്കിയ മഹത്തായ ദൗത്യത്തിന്റെ മുൻസൂചനയായിരുന്നു അത്. കൗമാരപ്രായത്തിൽ അമ്മയുടെ മരണം അവൾക്ക് വലിയ ദുഃഖം സമ്മാനിച്ചു. പിന്നീട് ഒരു അമ്മായിയുടെ സംരക്ഷണയിൽ അവളെ കോൺവെന്റിലേക്ക് അയച്ചു. അവിടെ ലത്തീൻ ഭാഷയും വിശുദ്ധഗ്രന്ഥവും സന്യാസജീവിതത്തിന്റെ ആത്മീയപാരമ്പര്യവും അവൾ അഭ്യസിച്ചു.

പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ കുരിശിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ അത്യന്തം ഹൃദയസ്പർശിയായ ഒരു ദർശനം അവൾക്ക് ലഭിച്ചു. ആ നിമിഷം മുതൽ യേശുവിന്റെ പീഡാനുഭവം അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി. ദിവസവും അവൾ കുരിശിന്റെ മുന്നിൽ ധ്യാനിച്ചു.

വിശുദ്ധമായ കുടുംബജീവിതം

ജീവിതം മുഴുവൻ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കാൻ ബ്രിജിറ്റ് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, പിതാവിന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരം പതിനാലാം വയസ്സിൽ ഉൾഫ് ഗുഡ്മാർസൺ എന്ന യുവപ്രഭുവിനെ അവൾ വിവാഹം ചെയ്തു.

ഇരുവരുടെയും ദാമ്പത്യം ക്രിസ്തീയ കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ മനോഹര മാതൃകയായി മാറി. അവർ ഒരുമിച്ചു പ്രാർഥിച്ചു, ദരിദ്രരെ സഹായിച്ചു, മക്കളെ ദൈവഭക്തിയിൽ വളർത്തി. അവർക്ക് എട്ടു മക്കൾ ജനിച്ചു. അവരിലൊരാളായ വിശുദ്ധ കാതറിൻ ഓഫ് സ്വീഡൻ പിന്നീട് വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.

ഗൃഹജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ബ്രിജിറ്റ് ആത്മീയജീവിതം ഒരിക്കലും അവഗണിച്ചില്ല. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥപാരായണം, ഉപവാസം, ദരിദ്രസേവനം, പ്രാർഥന എന്നിവ അവളുടെ നിത്യജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഉൾഫും അതേ ആത്മീയത പങ്കുവെച്ചു. ഇരുവരും ചേർന്ന് ഡെൻമാർക്കിലെ വിശുദ്ധ ക്നൂത്തിന്റെ തീർഥാടനകേന്ദ്രത്തിലും നോർവേയിലെ വിശുദ്ധ ഒലാവിന്റെ ദൈവാലയത്തിലും പിന്നീട് സ്പെയിനിലെ സാന്തിയാഗോ ദെ കോംപൊസ്തേലയിലേക്കും തീർഥാടനം നടത്തി.

രാജകൊട്ടാരത്തിലെ സേവനവും പ്രവാചകദൗത്യവും

ജ്ഞാനവും വിശുദ്ധജീവിതവും കാരണം സ്വീഡൻ രാജ്ഞി ബ്ലാഞ്ച് ഓഫ് നാമൂറിന്റെ രാജസദസ്സിൽ സേവിക്കാൻ ബ്രിജിറ്റിനെ ക്ഷണിച്ചു. രാജധാനിയിൽ അവൾ രാഷ്ട്രീയ അഴിമതിയും ധാർമികത്തകർച്ചയും കണ്ടു. രാജാവിനെയും രാജ്ഞിയെയും അധികാരികളെയും സുവിശേഷമൂല്യങ്ങൾക്കൊത്ത് ജീവിക്കാൻ അവൾ ധൈര്യപൂർവം ഉപദേശിച്ചു.

ഇക്കാലത്ത് അവളുടെ ദർശനങ്ങൾ വർധിച്ചു. യേശുവും പരിശുദ്ധ അമ്മയും വിശുദ്ധരും അവൾക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് സഭയുടെ നവീകരണത്തിനും ഭരണാധികാരികളുടെ മാനസാന്തരത്തിനും ലോകത്തിന്റെ പരിവർത്തനത്തിനും വേണ്ട സന്ദേശങ്ങൾ നൽകി. ഇത്ര അസാധാരണമായ അനുഭവങ്ങൾക്കിടയിലും ബ്രിജിറ്റ് അത്യന്തം വിനയത്തോടെ ജീവിച്ചു. തന്റെ ദർശനങ്ങൾ സഭയുടെ വിധിക്കു വിധേയമാക്കാൻ അവൾ എന്നും സന്നദ്ധയായിരുന്നു.

വിധവയായശേഷം ദൈവത്തിനുള്ള പൂർണസമർപ്പണം

സാന്തിയാഗോ തീർഥാടനത്തിനുശേഷം ഉൾഫ് ഗുരുതരമായി രോഗബാധിതനായി. പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഒരു സിസ്റ്റർഷ്യൻ ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് പ്രാർഥനയിൽ ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു. ഭർത്താവിന്റെ മരണശേഷം ബ്രിജിറ്റ് ജീവിതം പൂർണമായും ദൈവത്തിനു സമർപ്പിച്ചു.

ആൽവാസ്ത്ര ആശ്രമത്തിലേക്കു മാറിയ അവൾ കൂടുതൽ ഉപവസിക്കുകയും പ്രാർഥിക്കുകയും ലളിതജീവിതം നയിക്കുകയും ചെയ്തു. മരപ്പലകയിൽ ഉറങ്ങുകയും എല്ലാ ആഡംബരങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് അവൾക്കു ലഭിച്ച ദൈവികവെളിപ്പെടുത്തലുകൾ എഴുതിത്തുടങ്ങിയത്. പിന്നീട് ഇവ “സ്വർഗീയ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ” (Heavenly Revelations) എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായി. ദൈവത്തിന്റെ കരുണ, ന്യായവിധി, സ്വർഗം, നരകം, ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവം, സഭയുടെ നവീകരണം, വിശുദ്ധ കുർബാന, പരിശുദ്ധ അമ്മയോടുള്ള ഭക്തി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു.

റോമിലേക്കുള്ള ദൈവവിളി

1349-ഓടെ സ്വീഡൻ വിട്ട് റോമിലേക്കു പോകാൻ യേശു ബ്രിജിറ്റിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവളുടെ ദൗത്യം വ്യക്തമായിരുന്നു: ആവിഞ്ഞോണിൽ താമസിച്ചിരുന്ന മാർപാപ്പ റോമിലേക്കു മടങ്ങണമെന്നും സഭ നവീകരിക്കപ്പെടണമെന്നും അവൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യണം.

അനവധി പ്രയാസങ്ങൾക്കിടയിലും ബ്രിജിറ്റ് അനുസരണയോടെ റോമിലേക്കു യാത്രയായി. മകൾ കാതറിനും ഏതാനും അനുയായികളും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.

റോമിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ സഭയിലെ അച്ചടക്കക്കുറവും രാഷ്ട്രീയകലഹങ്ങളും ആത്മീയത്തകർച്ചയും കണ്ടു. എന്നിട്ടും അവൾ ലളിതമായി ജീവിച്ചു, ദരിദ്രരെ സേവിച്ചു, തീർഥാടകർക്ക് ആശ്രയമായി, പ്രാർഥനയിലും ആത്മീയോപദേശങ്ങളിലും മുഴുകി. മാർപാപ്പമാർക്കും രാജാക്കന്മാർക്കും ഭരണാധികാരികൾക്കും അവൾ എഴുതിയ കത്തുകൾ സഭാചരിത്രത്തിലെ പ്രധാന രേഖകളായി മാറി.

ബ്രിജിറ്റൈൻ സന്യാസസഭയുടെ സ്ഥാപനം

ദൈവനിർദേശപ്രകാരം ബ്രിജിറ്റ് “പരിശുദ്ധ രക്ഷകന്റെ സന്യാസസഭ” (Order of the Most Holy Savior) സ്ഥാപിച്ചു. പിന്നീട് ഇത് ബ്രിജിറ്റൈൻ സഭ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.

ഈ സഭയുടെ ആത്മീയതയുടെ കേന്ദ്രം:

വിശുദ്ധ കുർബാനയോടുള്ള ഭക്തി

പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തോടുള്ള ഭക്തി

ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവധ്യാനം

പ്രാർഥനയും തപസ്സും

സ്വീഡനിലെ വാഡ്സ്റ്റേനയിൽ സ്ഥാപിതമായ ഈ ആശ്രമം പിന്നീട് ഉത്തരയൂറോപ്പിലെ പ്രധാന ആത്മീയകേന്ദ്രമായി വളർന്നു.

വിശുദ്ധനാട്ടിലേക്കുള്ള തീർഥാടനം

വാർധക്യത്തിലും ബ്രിജിറ്റിന്റെ ആത്മീയതീക്ഷ്ണത കുറഞ്ഞില്ല. യേശുവിന്റെ നിർദേശപ്രകാരം അവൾ ജറുസലേമിലേക്കു തീർഥാടനം നടത്തി. മകൾ കാതറിനും മറ്റുചിലരും അവളോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.

കാൽവരി, ഗത്സെമനി, വിശുദ്ധ കല്ലറ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് അത്യന്തം ആഴമുള്ള ആത്മീയാനുഭവങ്ങൾ ലഭിച്ചു. യേശുവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിൽ പരിശുദ്ധ അമ്മ പങ്കുചേർന്നതിന്റെ ദർശനങ്ങളും അവൾക്കു ലഭിച്ചു. ഈ അനുഭവങ്ങൾ പിന്നീട് അനേകം വിശ്വാസികളുടെ ആത്മീയജീവിതത്തെ സമ്പന്നമാക്കി.

അവസാനനാളുകൾ

റോമിലേക്കു മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ ബ്രിജിറ്റിന്റെ ആരോഗ്യം വളരെ ക്ഷയിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ആത്മീയശക്തി വർധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. രോഗശയ്യയിലിരുന്നുകൊണ്ടുപോലും അവൾ വൈദികരെയും വിശ്വാസികളെയും ഉപദേശിച്ചു. സഭയ്ക്കുവേണ്ടിയും പാപികളുടെ മാനസാന്തരത്തിനുവേണ്ടിയും നിരന്തരം പ്രാർഥിച്ചു.

1373 ജൂലൈ 23-ന് മകൾ കാതറിനും സഹോദരിമാർക്കും നടുവിൽ ബ്രിജിറ്റ് സമാധാനപൂർവം ദൈവസന്നിധിയിലേക്കു യാത്രയായി.

വിശുദ്ധയായുള്ള പ്രഖ്യാപനം

ആദ്യം റോമിൽ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ട അവളുടെ തിരുശരീരം പിന്നീട് സ്വീഡനിലെ വാഡ്സ്റ്റേനയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. അവളുടെ കബറിടത്തിൽ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ നടന്നതായി വിശ്വാസികൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.

1391-ൽ മാർപാപ്പ ബോണിഫേസ് ഒൻപതാമൻ ബ്രിജിറ്റിനെ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1999-ൽ വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ, വിശുദ്ധ കാതറിൻ ഓഫ് സിയേനയോടും വിശുദ്ധ എഡിത്ത് സ്റ്റെയിനോടുമൊപ്പം ബ്രിജിറ്റിനെ യൂറോപ്പിന്റെ സഹമധ്യസ്ഥ വിശുദ്ധയായി (Co-Patroness of Europe) പ്രഖ്യാപിച്ചു.

ആത്മീയപാരമ്പര്യം

വിശുദ്ധ ബ്രിജിറ്റിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആത്മീയസമ്പത്ത് അവളുടെ “സ്വർഗീയ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ” ആണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ ധ്യാനങ്ങൾ ലോകമെമ്പാടും പ്രസിദ്ധമായ വിശുദ്ധ ബ്രിജിറ്റിന്റെ പതിനഞ്ചു പ്രാർഥനകൾക്ക് രൂപം നൽകി.

അവളുടെ ആത്മീയതയുടെ മൂന്നു പ്രധാന തൂണുകൾ താഴെപ്പറയുന്നവയാണ്:

വിശുദ്ധ കുർബാനയോടുള്ള ആഴമായ സ്നേഹം

പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തോടുള്ള ഭക്തി

സഭയോടുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വസ്തത

സഭയുടെ യഥാർഥ നവീകരണം വ്യക്തിപരമായ മാനസാന്തരത്തിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ ജീവിതംകൊണ്ടു പഠിപ്പിച്ചു.

ദൈവം ഇന്നും തന്റെ ജനത്തോടു സംസാരിക്കുന്നു എന്നും, അവിടുത്തെ ശബ്ദം കേട്ട് ധൈര്യത്തോടെ മറുപടി നൽകുന്നവരിലൂടെ ദൈവം ലോകത്തെ നവീകരിക്കുന്നു എന്നും വിശുദ്ധ ബ്രിജിറ്റ് ഇന്നും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. കുടുംബജീവിതത്തിലായാലും പൊതുജീവിതത്തിലായാലും സമർപ്പിതജീവിതത്തിലായാലും വിശുദ്ധി സാധ്യമാണെന്ന് അവളുടെ ജീവിതം തെളിയിക്കുന്നു.

ഫാ. ജയ്സൺ കുന്നേൽ MCBS