പ്രതീക്ഷയുടെ യാത്ര 200: അന്ധകാരത്തിലൂടെയുള്ള യാത്ര

ജീവിതയാത്രയിൽ എപ്പോഴും വെളിച്ചം മാത്രമായിരിക്കില്ല ഉണ്ടാവുക. ചിലപ്പോൾ നാം പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയത്ത് ഘോരമായ അന്ധകാരം നമ്മെ വലയം ചെയ്തേക്കാം. മുന്നോട്ടുള്ള വഴി കാണാൻ കഴിയാതെ, എങ്ങോട്ട് തിരിയണമെന്നറിയാതെ നാം പകച്ചുനിൽക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളും വന്നേക്കാം. എന്നാൽ, അന്ധകാരം എന്നത് അവസാനമല്ല, മറിച്ച് പുതിയ വെളിച്ചത്തിലേക്കുള്ള ഇടനാഴി മാത്രമാണ് എന്ന് നമ്മൾ ഓർമ്മിക്കണം. രാത്രി വിടപറയുമ്പോഴാണ് പ്രഭാതത്തിന്റെ വരവ് ഏറ്റവും മനോഹരമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

ഇറ്റാലിയൻ മഹാകവി ദാന്തെയുടെ വിഖ്യാത കൃതിയായ ‘ഡിവൈൻ കോമഡി’ (Divine Comedy) ആരംഭിക്കുന്നതു തന്നെ ആശയം വച്ചാണ്. അതിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ദാന്തെ എഴുതുന്നു:

“ജീവിതയാത്രയുടെ മധ്യത്തിൽ, ശരിയായ പാത നഷ്ടപ്പെട്ട് ഞാൻ ഒരു ഇരുണ്ട വനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.”

ജീവിതത്തിന്റെ വഴിതെറ്റലുകളെയും പ്രതിസന്ധികളെയുമാണ് ഈ ‘ഇരുണ്ട വനം’ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, നരകത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലൂടെയും ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തിന്റെ കഠിനമായ പടവുകളിലൂടെയും യാത്ര ചെയ്തതിനു ശേഷം മാത്രമാണ് ദാന്തെയ്ക്ക് സ്വർഗത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് എത്താൻ സാധിച്ചത്. നരകത്തിന്റെ ഇരുട്ടിലൂടെ കടന്നുപോകാതെ സ്വർഗത്തിന്റെ ആനന്ദം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന വലിയൊരു ആത്മീയസത്യമാണ് ദാന്തെ ലോകത്തിനു നൽകിയത്.

സ്പാനിഷ് മിസ്റ്റിക് കവിയായ കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ഈ അവസ്ഥയെ ‘ആത്മാവിന്റെ ഇരുണ്ട രാത്രി’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു. പുറമെയുള്ള ആശ്വാസത്തിന്റെയും വെളിച്ചത്തിന്റെയും ഉറവിടങ്ങൾ അണഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ, ആത്മാവ് ബാഹ്യശക്തികളെ ആശ്രയിക്കുന്നത് നിർത്തി സ്വയം ഉള്ളിലേക്കു തിരിയുകയും ദൈവത്തെ മാത്രം ആശ്രയിക്കാൻ പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഘട്ടമാണിത്.

ഇരുട്ടിൽ നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്ക് കാഴ്ച കുറയുമെങ്കിലും, നമ്മുടെ മറ്റ് ഇന്ദ്രിയങ്ങളും കേൾവിയും കൂടുതൽ ജാഗ്രതയുള്ളതാകുന്നു. അതുപോലെ, ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികളുടെ ഇരുട്ടിൽ നമ്മുടെ ആത്മീയ കാഴ്ചപ്പാട് കൂടുതൽ തെളിച്ചമുള്ളതായി മാറും. ബാഹ്യലോകത്തിന്റെ കോലാഹലങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദമാകുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ആത്മാവിന്റെ ശബ്ദം നാം കേട്ടുതുടങ്ങുന്നത്.

ബൈബിളിലെ സങ്കീർത്തകൻ തന്റെ ജീവിതാനുഭവത്തിലൂടെ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഇതാണ്:

“മരണത്തിന്റെ നിഴല്‍ വീണ താഴ്‌വരയിലൂടെയാണ് ഞാന്‍ നടക്കുന്നതെങ്കിലും, അവിടുന്ന് കൂടെയുള്ളതിനാല്‍ ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുകയില്ല; അങ്ങയുടെ ഊന്നുവടിയും ദണ്ഡും എനിക്ക് ഉറപ്പേകുന്നു” (സങ്കീ. 23:4).

സങ്കീർത്തകൻ ഇവിടെ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: “മരണത്തിന്റെ നിഴല്‍ വീണ താഴ്‌വരയിലൂടെയാണ് ഞാന്‍ നടക്കുന്നതെങ്കിലും…” താഴ്വരയിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി കുടുങ്ങിക്കിടക്കാനല്ല, മറിച്ച് അതിലൂടെ നടന്നുപോകാനാണ് നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇരുട്ട് എത്ര കഠിനമാണെങ്കിലും, നാം നടക്കുന്നത് നിർത്തരുത്. കാരണം, ആ താഴ്വരയുടെ അപ്പുറത്ത് പച്ചയായ പുൽത്തകിടികളും സ്വച്ഛമായ ജലാശയങ്ങളും നമ്മെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്.

പ്രായോഗികം

ഇന്ന് വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെ വൈദ്യുതവിളക്കുകൾ അണച്ച്, അൽപസമയം ഇരുട്ടിൽ ശാന്തമായി ഇരിക്കുക. തുടക്കത്തിൽ ചെറിയൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നിയാലും, അൽപസമയത്തിനകം നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ആ ഇരുട്ടുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ പറ്റും. അതുപോലെ, ജീവിതത്തിലെ അപ്രതീക്ഷിത പ്രതിസന്ധികളോട് പൊരുത്തപ്പെടാനും, ഭയത്തെ അതിജീവിച്ച് മുന്നോട്ടു നടക്കാനും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലുള്ള കരുത്തിന് സാധിക്കുമെന്ന് സ്വയം തിരിച്ചറിയുക.

ചിന്ത

നക്ഷത്രങ്ങളെ കാണണമെങ്കിൽ രാത്രിയാകണം. പകലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ അദൃശ്യമാണ്. അതുപോലെ, ജീവിതത്തിലെ സുഖസമൃദ്ധിയിൽ നാം കാണാതെപോകുന്ന ദൈവകൃപയുടെയും ബന്ധങ്ങളുടെയും നക്ഷത്രങ്ങളെ നാം തിരിച്ചറിയുന്നത് പ്രതിസന്ധികളുടെ അന്ധകാരത്തിലാണ്.

ഫാ. ജി. കടൂപ്പാറയിൽ MCBS

ഫാ. ജി. കടൂപ്പാറയിൽ MCBS 

വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഇവിടെ എഴുതാവുന്നതാണ്.