കൊക്കോ കൊണ്ഡോ എന്ന ആ ഹിരോഷിമ കുഞ്ഞ്: വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് സ്നേഹത്തിന്റെ പൂക്കാലത്തിലേക്ക്

1945 ആഗസ്റ്റ് 6. സമയം രാവിലെ 8:15; ഹിരോഷിമയിലെ ശാന്തമായ ഒരു വേനൽക്കാല പുലരി. എട്ടുമാസം മാത്രം പ്രായമുള്ള കൊക്കോ കൊണ്ഡോ തറയിൽ ഇഴഞ്ഞുനടക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവിടേക്ക് വന്ന സുഹൃത്തിനോട്  സംസാരിക്കാനായി കൊക്കോയുടെ അമ്മയായ ചീസ കൊക്കോയെ വാരിയെടുത്ത് വാതിലിനടുത്ത് നിന്നു. ആ നിമിഷത്തിലാണ് ചരിത്രത്തെ ചോരയിൽ മുക്കിയ ആ ഭീകരസംഭവം ഉണ്ടായത്—അമേരിക്ക വർഷിച്ച യുറേനിയം അണുബോംബ്, ‘ലിറ്റിൽ ബോയ്’. ഭൂമിയിലെ നരകതുല്യമായ ആ സ്ഫോടനത്തിൽ കൊക്കോയുടെ വീട് പൂർണ്ണമായും തകർന്നു തരിപ്പണമായി. അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ അമ്മയും കുഞ്ഞും മണിക്കൂറുകളോളം ശ്വാസം കിട്ടാതെ കിടന്നു. ഒടുവിൽ അമ്മ തന്റെ ചോരയൊലിക്കുന്ന കൈകൾകൊണ്ട് മണ്ണും തടിയും മാന്തി ഒരു ചെറിയ വഴി ഉണ്ടാക്കി കുഞ്ഞുമായി പുറത്തുകടന്നു. ആ അദ്ഭുതകരമായ രക്ഷപ്പെടലിന്റെ അടയാളമായി ഇന്നും അന്ന് കൊക്കോ ധരിച്ചിരുന്ന ആ പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള കുഞ്ഞുടുപ്പ് കേടുകൂടാതെ ബാക്കിയുണ്ട്.

മരണം വിതച്ച ഹിരോഷിമ

ഹിരോഷിമ നഗരത്തെ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ശ്മശാനമാക്കി മാറ്റിയ ആ ബോംബാക്രമണത്തിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരാണ് വെന്തുവെണ്ണീറായത്. 3,000 മുതൽ 4,000 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ് വരെ ചൂടാണ് ഭൂമിയിൽ അന്ന് ആഞ്ഞടിച്ചത്. നിമിഷങ്ങൾക്കകം പതിനായിരക്കണക്കിനാളുകൾ മരിച്ചുവീണു. അനേകരുടെ ജീവനും ജീവിതവും ആ തീഗോളത്തിൽ എരിഞ്ഞടങ്ങി.

കൊക്കോയുടെ പിതാവ് റവ. കിയോഷി താനിമോട്ടോ, അപകടസ്ഥലത്തുനിന്ന് അല്പം അകലെയായിരുന്നതുകൊണ്ട് അദ്ഭുതകരമായി രക്ഷപ്പെട്ടു. പിന്നീട് തന്റെ ജീവൻ പോലും വകവെക്കാതെ, ആ നരകതുല്യമായ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ ജീവന് വേണ്ടി നിലവിളിച്ച മനുഷ്യരെ രക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം ഓടിനടന്നു. തകർന്നുപോയ തന്റെ ഇടവകയിലെ ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതം തന്നെ ഉഴിഞ്ഞുവച്ചു. ആ ദുരന്തമുഖത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവിശ്വസനീയമായ ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ ഇന്ന് പുസ്തകരൂപത്തിൽ പുറത്തുവരുമ്പോൾ, അത് മനുഷ്യന്റെ അതിജീവനത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കണ്ണീരോർമ്മയായി മാറുന്നു.

പകയിൽ നിന്ന് സ്നേഹത്തിലേക്ക്

വളർന്നുവന്നപ്പോൾ തനിക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്ന ഭീകരമായ അനുഭവങ്ങളും സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ അവഗണനകളും കൊക്കോയെ കടുത്ത അമർഷത്തിലാഴ്ത്തിയിരുന്നു. അമേരിക്കൻ ബോംബ് വർഷിച്ചവരോട് പകരം വീട്ടുമെന്ന് അവൾ ശപഥം ചെയ്തു.

എന്നാൽ വിധി അവളെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് ഒരു ടെലിവിഷൻ സ്റ്റുഡിയോയിലായിരുന്നു. ‘ദിസ് ഈസ് യുവർ ലൈഫ്’ എന്ന അമേരിക്കൻ ഷോയിൽ വച്ച്, തന്റെ പിതാവിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് കണ്ണീരോടെ “ഞാൻ എന്താണ് ഈ ചെയ്തത്? ദൈവമേ, ഞാനെന്താണ് ചെയ്തത്?” എന്ന് ചോദിച്ച ‘എനോല ഗേ’ വിമാനത്തിന്റെ കോ-പൈലറ്റ് ക്യാപ്റ്റൻ റോബർട്ട് ലൂയിസിനെ അവൾ കണ്ടുമുട്ടി. ഒരു രാക്ഷസനാണെന്ന് അവൾ കരുതിയ ആ മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കൊക്കോയ്ക്ക് മനസ്സിലായി—അവനും നമ്മെപ്പോലെ ഒരു മനുഷ്യനാണെന്ന്. ആ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിലെ പക അലിഞ്ഞുപോയി. പകരം അവിടെ സ്നേഹവും മനുഷ്യത്വവും പൂവണിഞ്ഞു.

ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയാനുള്ള സന്ദേശം

ആദ്യകാലത്ത് തന്റെ ദുരന്തഭൂതകാലത്തെ മൂടിവെക്കാനും അതിൽനിന്ന് ഓടിയൊളിക്കാനും കൊക്കോ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ തന്റെ പിതാവിന്റെയും അമ്മയുടെയും യാഥാർഥ്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞതോടെ, അവൾ ലോകത്തോട് സമാധാനത്തിന്റെ സന്ദേശം വിളിച്ചോതുന്ന ഒരു സമാധാന ദൂതയായി മാറി. ഡെസ്മണ്ട് ടൂട്ടുവുമൊത്ത് സമാധാനത്തിന്റെ പാഠങ്ങൾ പങ്കുവച്ചും, ലെയോ പതിനാലാമൻ പാപ്പയുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തിയും അവൾ ഹിരോഷിമയുടെ ഓർമ്മകൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ജീവനുള്ള സാക്ഷ്യമായി നിലനിർത്തി.

തന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകളും അപമാനങ്ങളും പോലും ലോകത്തിലെ മറ്റ് പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന കുട്ടികൾക്ക് (ചെർണോബിൽ ദുരന്തബാധിതർ ഉൾപ്പെടെ) സഹായകരമായതിൽ അവൾ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. “ഞാൻ ഈ ലോകത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഈ മനോഹരമായ ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ നമുക്കാവില്ല,” എന്ന് വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിലും എന്നാൽ അടിയുറച്ച നിശ്ചയദാർഢ്യത്തിലും അവൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ഓർമ്മകളാണ് ലോകത്തെ ഇനിയും ഒരു അണുബോംബ് ദുരന്തത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണ്ടത്. കൊക്കോ കൊണ്ഡോ എന്ന ആ ഹിരോഷിമ കുഞ്ഞ് തന്റെ ജീവന്റെ തുടിപ്പുള്ള പിങ്ക് ഉടുപ്പുമായി ഇന്നും നമ്മോട് പറയുന്നു: “യുദ്ധങ്ങൾ ഇല്ലാതാവട്ടെ, ഈ മനോഹരമായ ഭൂമിയിൽ സമാധാനം പുലരട്ടെ… ഒരിക്കലും നാം ആ തെറ്റ് ആവർത്തിക്കരുത്.”