അടിമകളെ മനുഷ്യരായി പോലും പരിഗണിക്കാതിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, തെക്കേ അമേരിക്കയിൽ കപ്പലിറങ്ങിയ ആയിരക്കണക്കിന് അടിമകൾക്കായി തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ ഉഴിഞ്ഞുവച്ച വ്യക്തിയാണ് വിശുദ്ധ പീറ്റർ ക്ലേവർ. “എല്ലാ മനുഷ്യരിലും ദൈവത്തെ ദർശിക്കുക, അവിടുത്തെ പ്രതിരൂപങ്ങളായി കണ്ട് അവരെ ശുശ്രൂഷിക്കുക” എന്ന, വിശുദ്ധ അൽഫോൻസസ് റോഡ്രിഗസിന്റെ വചനം ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ട് 35 വർഷത്തോളമാണ് ഈ ഈശോസഭ വൈദികൻ അടിമകളാക്കപ്പെട്ടവർക്കായി അതിരറ്റ കരുണയോടെ സേവനം ചെയ്തത്.
ബാഴ്സലോണയിലെ സർവകലാശാലാ പഠനത്തിനിടയിലാണ് പീറ്റർ ക്ലേവർ ആദ്യമായി ഈശോസഭാംഗങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. അങ്ങനെ 1602-ൽ അദ്ദേഹം സഭയിൽ ചേരുകയും മയോർക്ക (Majorca) ദ്വീപിലെ മോണ്ടെസിയോൺ കോളേജിൽ തത്ത്വചിന്ത പഠിക്കാൻ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടെ വാതിൽ സൂക്ഷിപ്പുകാരനായിരുന്ന അൽഫോൻസസ് റോഡ്രിഗസ് എന്ന സഹോദരനാണ് ദൈവത്തിനുവേണ്ടി വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച ചെറുപ്പക്കാരനായ പീറ്ററിനെ ഒരു മിഷനറിയാകാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
ആഫ്രിക്കൻ അടിമകളുടെ കണ്ണീരൊപ്പിയ പീറ്റർ ക്ലേവർ
അടിമകളെ മനുഷ്യനായിപ്പോലും പരിഗണിക്കാതിരുന്ന കറുത്ത കാലഘട്ടത്തിലാണ് പീറ്റർ ക്ലേവർ (1580-1654) എന്ന ഈശോസഭാ വൈദികൻ പീഡിതരുടെ രക്ഷകനായി തെക്കേ അമേരിക്കയിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്. സമകാലിക സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകളെയും മുൻവിധികളെയും കാറ്റിൽപറത്തി, കരീബിയൻ തീരത്ത് ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നെത്തിച്ച ആയിരക്കണക്കിന് അടിമകൾക്ക് ആശ്വാസമേകാൻ അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതം മാറ്റിവച്ചു. “എല്ലാ മനുഷ്യരിലും ദൈവത്തെ കാണുക, അവിടുത്തെ പ്രതിരൂപങ്ങളായി കണ്ട് അവരെ ശുശ്രൂഷിക്കുക” എന്ന അൽഫോൺസസ് റോഡ്രിഗസിന്റെ വചനം ജീവിതവ്രതമാക്കിയ പീറ്റർ ക്ലേവർ, 35 വർഷത്തോളമാണ് അടിമകളാക്കപ്പെട്ടവരുടെ കണ്ണീരൊപ്പിയത്.
മിഷനറി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി സ്വയം സമർപ്പിച്ച ക്ലേവറിനെ 1610-ൽ പ്രൊവിൻഷ്യൽ കൊളംബിയയിലേക്ക് അയച്ചു. ബൊഗോട്ടയിലെ ദൈവശാസ്ത്ര പഠനത്തിനുശേഷം 1616-ൽ വൈദികപട്ടം സ്വീകരിച്ച അദ്ദേഹം കാർത്തജീനയിലെ കരീബിയൻ തീരത്ത് ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചു. ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നുള്ള അടിമകളെ സ്വീകരിക്കാൻ സ്പാനിഷ് ഭരണകൂടം നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന രണ്ട് പ്രധാന തുറമുഖങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു കാർത്തജീന. പ്രതിവർഷം പതിനായിരക്കണക്കിന് അടിമകളാണ് ക്രൂരമായ കടൽയാത്രയ്ക്ക് ശേഷം ഈ തുറമുഖത്ത് എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നത്.
മാസങ്ങൾ നീണ്ട യാത്രയ്ക്കൊടുവിൽ വളരെ ദയനീയ അവസ്ഥയിൽ തീരത്തെത്തുന്ന അടിമകളെ കാത്ത്, ഭിക്ഷ യാചിച്ചു കണ്ടെത്തിയ ഭക്ഷണവുമായി പീറ്റർ ക്ലേവർ തുറമുഖത്തുണ്ടാകുമായിരുന്നു. ഭാഷ അറിയാവുന്ന മുൻ-അടിമകളെ വ്യാഖ്യാതാക്കളായി ഒപ്പം കൂട്ടി അദ്ദേഹം കപ്പലുകളിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നു. കപ്പലിന്റെ താഴത്തെ തട്ടുകളിൽ രോഗികളായിക്കിടക്കുന്നവരെ പരിചരിക്കുകയും അവരുടെ മുറിവുകൾ കഴുകി മരുന്നുവച്ചു കെട്ടുകയും ചെയ്തു. ഒപ്പം ദൈവസ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് അവരോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ മാത്രമാണ് അടിമകൾ കാർത്തജീനയിൽ തങ്ങിയിരുന്നത് എന്നതിനാൽതന്നെ, വളരെ വേഗത്തിലാണ് ക്ലേവർ അവരെ ജ്ഞാനസ്നാനത്തിനായി ഒരുക്കിയിരുന്നത്. ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് ആയിരക്കണക്കിന് അടിമകൾക്കാണ് അദ്ദേഹം ജ്ഞാനസ്നാനം നൽകിയത്. ഇതിനുപുറമേ, കുഷ്ഠരോഗികളെ പരിചരിക്കുന്ന ആശുപത്രികളും ഡച്ച്, ഇംഗ്ലീഷ് യുദ്ധത്തടവുകാരെ പാർപ്പിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളും അദ്ദേഹം നിരന്തരം സന്ദർശിച്ചു.
1650-ൽ കാർത്തജീനയിൽ പ്ലേഗ് രോഗം പടർന്നുപിടിച്ചപ്പോൾ, സ്വന്തം ജീവൻ പോലും ത്യജിച്ചുകൊണ്ട് രോഗികളെ പരിചരിക്കാൻ അദ്ദേഹം മുന്നിട്ടിറങ്ങി. ഒടുവിൽ ആ മഹാമാരി ക്ലേവറിന്റെ ജീവനും കവർന്നു. സ്വന്തം ജീവിതം കൊണ്ട് കരുണയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും അവിസ്മരണീയമായ ചരിത്രമെഴുതിയ പീറ്റർ ക്ലേവർ, ഇന്നും മാനവികതയുടെ ഉജ്ജ്വല പ്രതീകമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
