ചൈനീസ് സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ നോവലുകളിലൊന്നാണ് യു ഹുവ (Yu Hua) യുടെ ‘ടു ലിവ്’ (To Live/ Huozhe). സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ അതിജീവനശേഷിയിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട ഈ നോവൽ, ആധുനിക ചൈനീസ് സാഹിത്യത്തിലെ ഒരു നാഴികക്കല്ലായി നിലനിൽക്കുന്നു. മാനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥകളെ അതീവ തീവ്രതയോടെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഒരു നോവലാണിത്.
സമ്പന്നനായ ഒരു ജന്മിയുടെ മകനായി ജനിച്ച്, ചൂതാട്ടത്തിലൂടെയും ധൂർത്തിലൂടെയും തന്റെ സർവസ്വവും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ഫുഗുയി എന്ന മനുഷ്യന്റെ ജീവിതയാത്രയാണ് ഈ നോവലിന്റെ പ്രമേയം. കടം തീർക്കാനായി ഭൂമിയും വീടും നഷ്ടപ്പെട്ട ഫുഗുയി ഒരു സാധാരണ കർഷകനായി മാറാൻ നിർബന്ധിതനാകുന്നു. എന്നാൽ, ജീവിതം അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും പരീക്ഷണങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു. അദ്ദേഹം ബലമായി പട്ടാളത്തില് ചേര്ക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹം കാണുന്നത് കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ മരണവും രോഗാവസ്ഥയുമാണ്.
ചൈനീസ് ചരിത്രത്തിലെ വലിയ രാഷ്ട്രീയമാറ്റങ്ങൾ ഫുഗുയിയുടെ കുടുംബത്തെ വല്ലാതെ ബാധിക്കുന്നു. കമ്മ്യൂണുകളുടെ സ്ഥാപനം, ക്ഷാമം, സാംസ്കാരിക വിപ്ലവം എന്നിവയിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഓരോരുത്തരായി ഫുഗുയിയെ വിട്ടുപിരിയുന്നു. മകൻ യുക്കിങ്ങിന്റെ ദാരുണമായ മരണം, ബധിരയും മൂകയുമായ മകൾ ഫെങ്സിയയുടെ മരണം, ഭാര്യ ജിയാസെന്നിന്റെയും മരുമകൻ എർക്സിയുടെയും വിയോഗം എന്നിവ അദ്ദേഹത്തെ തകർക്കുന്നു. ഒടുവിൽ, തന്റെ ഏക ആശ്രയമായിരുന്ന കൊച്ചുമകൻ കുഗനും അപ്രതീക്ഷിതമായി മരണപ്പെടുന്നത് ഫുഗുയിയുടെ ജീവിതത്തെ തീർത്തും ഏകാന്തമാക്കുന്നു.
എല്ലാ പ്രിയപ്പെട്ടവരെയും നഷ്ടപ്പെട്ട ഫുഗുയി, അവസാനം ഒരു കാളയെ വാങ്ങി അതിനോടൊപ്പം ജീവിതത്തിന്റെ ശേഷിച്ച നാളുകൾ ചിലവഴിക്കുകയാണ്. അതിന് ‘ഫുഗുയി’ എന്ന് തന്നെ പേരിടുകയും ചെയ്യുന്നു. നഷ്ടങ്ങളുടെയും ദുരന്തങ്ങളുടെയും നടുവിലും തളരാതെ ജീവിക്കുക എന്ന പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയൊരു ദാർശനിക പാഠമാണ് ഈ നോവൽ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്. തീവ്രമായ വേദനകൾക്കിടയിലും ജീവിതം ആസ്വദിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നും മരണത്തേക്കാൾ പ്രധാനപ്പെട്ടത് ജീവിക്കുക എന്നത് തന്നെയാണെന്നും ഫുഗുയിയുടെ അനുഭവം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
നമ്മൾ പലപ്പോഴും ജീവിതത്തിൽ വലിയ ലക്ഷ്യങ്ങളും പദവികളും തിരയുന്നു. എന്നാൽ, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും വെറും ഒരുതുണ്ട് ഭൂമിയിൽ അധ്വാനിച്ച്, സൂര്യപ്രകാശവും കാറ്റും അനുഭവിച്ച് ജീവിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു എന്നതു തന്നെയാണ് ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം. അദ്ദേഹം അനുഭവിക്കുന്ന നഷ്ടങ്ങൾ വാക്കുകൾക്കതീതമാണ്; ഭാര്യ, മകൻ, മകൾ, മരുമകൻ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാവരും മരിക്കുകയാണ്. എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തോട് പിണങ്ങിയില്ല.
ഈ നോവലിൽ ഫുഗുയി നമുക്ക് പകർന്നുനൽകുന്നത് ക്ഷമ എന്ന വലിയ സന്ദേശം കൂടിയാണ്. ജീവിതം നമ്മളെ എന്തിലൂടെയൊക്കെ കടത്തിവിട്ടാലും, അതിനെ ഒരു യാഥാർഥ്യമായി സ്വീകരിക്കുക. ദുരന്തങ്ങൾ സംഭവിക്കുമ്പോൾ നാം പലപ്പോഴും പ്രപഞ്ചത്തെയും ദൈവത്തെയും കുറ്റപ്പെടുത്താറുണ്ട്. എന്നാൽ, ആ വേദനകളെയും കൂടി ഉൾക്കൊണ്ട്, അവശേഷിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളെ എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കാമെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതാണ് യഥാർഥ ധൈര്യം. ഫുഗുയിയുടെ ഉള്ളിൽ വെറുപ്പില്ല, പകയുമില്ല; ഉള്ളത് സ്നേഹം മാത്രമാണ്.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ, ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്കു പോലും നാം വലുതായി സങ്കടപ്പെടാറുണ്ട്. ജോലിയിലെ സമ്മർദം, സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി, ബന്ധങ്ങളിലെ വിള്ളലുകൾ – ഇവയൊക്കെ നമ്മളെ തളർത്തുന്നു. എന്നാൽ ഫുഗുയിയുടെ ജീവിതം വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ എത്ര നിസ്സാരമാണ്. ‘ടു ലിവ്’ നമ്മളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, നമ്മൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു അനുഗ്രഹം മറ്റൊന്നുമില്ല എന്നാണ്. ഈ നിമിഷം നമുക്ക് ശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നു, പ്രിയപ്പെട്ടവരോട് സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നു – അതു മതി ജീവിതം മനോഹരമാക്കാൻ.
ഈ പുസ്തകം നമ്മോട് ചോദിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം ഇതാണ്: “എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടാലും ജീവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം നിനക്കുണ്ടോ?” ജീവിക്കുക എന്നതും അതിജീവിക്കുക എന്നതും ഒരു കലയാണ്. ആ കലയിൽ ഫുഗുയി ഒരു മാസ്റ്ററാണ്. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ മനുഷ്യനെ കണ്ടെത്താനും ഈ നോവൽ നമ്മളെ സഹായിക്കുന്നു. അമിതമായ ആഗ്രഹങ്ങളും അത്യാഗ്രഹങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, ജീവിതം എത്രത്തോളം ഭാരമില്ലാത്തതാകുന്നു എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, ദുഃഖം അനിവാര്യമായിരിക്കാം, പക്ഷേ നിരാശ എന്നത് നമ്മുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്. ഫുഗുയി തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് ഒറ്റയ്ക്കാണ്. എങ്കിലും അദ്ദേഹം ഒറ്റപ്പെട്ടവനല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവർ എന്നും ജീവിക്കുന്നു.
അവസാനമായി, ‘ടു ലിവ്’ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് നാളെയെക്കുറിച്ചുള്ള പേടികൾ ഒഴിവാക്കി, ഇന്നുതന്നെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാനാണ്. ജീവിതം മനോഹരമാകുന്നത് നമ്മുടെ നേട്ടങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് നാം എത്ര ആഴത്തിൽ സ്നേഹിച്ചു എന്നതുകൊണ്ടാണ്. ഫുഗുയിയുടെ ഈ യാത്ര നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും യാത്രയാണ്. നമ്മളും പലതും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയേക്കാം, പലതും നേടിയേക്കാം. എങ്കിലും സ്നേഹത്തിന്റെ പാതയിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കരുത്. സ്നേഹിക്കാൻ വൈകിപ്പോകരുത്, ജീവിക്കാൻ മറന്നുപോകരുത്.
ഫാ. ജി. കടൂപ്പാറയിൽ MCBS
