ജീവിതത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ നാം മുന്നോട്ടുനടക്കുമ്പോൾ, ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അദൃശ്യമായ ഒരു ചക്രം സമയമാണ് എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. ഇന്നലെകളിലെ ബാല്യകാല സ്മരണകളും കൈവിട്ടുപോയ യൗവനവും ഇന്ന് വാർധക്യത്തിന്റെ പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിനിൽക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ ഓർമ്മിക്കുന്നു. സമയം എത്ര പെട്ടെന്നാണ് കടന്നുപോയതെന്ന് നാം അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു. കൈക്കുള്ളിലെ മണൽത്തരികൾ ചോർന്നുപോകുന്നതു പോലെ, ആയുസ്സിന്റെ നാളുകൾ ഓരോന്നായി നമ്മിൽ നിന്നും അടർന്നുപോവുകയാണ്.
പ്രശസ്ത നോർവീജിയൻ നാടകകൃത്ത് ഹെൻറിക് ഇബ്‌സൻ തന്റെ ‘ബ്രാൻഡ്’ (Brand) എന്ന വിഖ്യാത നാടകത്തിൽ മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്സിന്റെ നൈമിഷികതയെയും സമയത്തിന്റെ അതിവേഗത്തിലുള്ള കുത്തൊഴുക്കിനെയും അതിശക്തമായി വരച്ചുകാട്ടുന്നുണ്ട്. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയാൽ പിന്നെ തിരികെപ്പിടിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നാണ് സമയം എന്ന് ഇബ്‌സൻ തന്റെ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ആത്മീയമായ ഉണർവിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കവെ, ജീവിതത്തിൽ ഒന്നിനെയും പാഴാക്കിക്കളയാതെ പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ ജീവിക്കണമെന്ന് ഇബ്‌സൻ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നാടകത്തിലെ നായകനായ ബ്രാൻഡ് തന്റെ പ്രശസ്തമായ വാക്കുകളിലൂടെ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഇതാണ്:
“എല്ലാം, അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നുമില്ല!” (Everything or nothing!)
ജീവിതത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്ന ഓരോ നിമിഷവും തിരികെക്കിട്ടാത്തതാണെന്നും ഭാഗികമായല്ല, പകരം പൂർണ്ണമായ അർഥത്തിലാണ് ഓരോ ദിവസവും നാം ജീവിക്കേണ്ടതെന്നും ഈ വാക്കുകളിലൂടെ നമ്മൾ പഠിക്കേണ്ടതാണ്. നാം മാറ്റിവയ്ക്കുന്ന പല കാര്യങ്ങളും പിന്നീടൊരിക്കലും ചെയ്തുതീർക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല എന്ന യാഥാർഥ്യം ഇബ്‌സൻ അതിതീവ്രമായി നമ്മിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിൽ സങ്കീർത്തനത്തിൽ മനുഷ്യായുസ്സിന്റെ ഈ ഹ്രസ്വതയെ അതിമനോഹരമായി ഉപമിക്കുന്നുണ്ട്: “ഞങ്ങളുടെ ആയുഷ്‌കാലം എഴുപത് വര്‍ഷമാണ്; ഏറിയാല്‍ എണ്‍പത്. എന്നിട്ടും അക്കാലമത്രയും അധ്വാനവും ദുരിതവുമാണ്. അവ പെട്ടെന്നു തീര്‍ന്ന് ഞങ്ങള്‍ കടന്നുപോകും” (സങ്കീ. 90:10).
മനുഷ്യായുസ്സിന്റെ ഹ്രസ്വതയെക്കുറിച്ച് ഒരു റഷ്യൻ കഥയുണ്ട്. ജീവിതത്തിലെ യഥാർഥ സമ്പത്ത് എന്താണെന്ന് ഒരാൾ ഒരു വൃദ്ധനോട് ചോദിച്ചു. വൃദ്ധൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം, ആ മനുഷ്യന്റെ കൈയിൽ ഒരു മഞ്ഞുകട്ട വച്ചുകൊടുത്തു. ചൂടിൽ ആ മഞ്ഞുകട്ട വേഗം ഉരുകി. വെള്ളം അയാളുടെ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ താഴേക്ക് ഒഴുകിപ്പോയി. കൈയിൽ യാതൊന്നും അവശേഷിച്ചില്ല.
നമ്മുടെ ആയുസ്സും ഇതുപോലെയാണ്. സമയം നമ്മുടെ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ ചോർന്നുപൊയ്‌ക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. എത്ര പിടിച്ചുനിർത്താൻ ശ്രമിച്ചാലും അത് നടക്കില്ല. ഉരുകിത്തീരുന്ന ഈ നിമിഷങ്ങളെ നാം എങ്ങനെ അർഥവത്താക്കുന്നു എന്നതിലാണ് ജീവിതത്തിന്റെ വിജയം.
സമയത്തിന്റെ വേഗതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തുകയല്ല വേണ്ടത്, മറിച്ച് ഓരോ നിമിഷത്തെയും കൂടുതൽ സ്നേഹത്തോടും കൃതജ്ഞതയോടും കൂടി അനുഭവിക്കാൻ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. നാളെ എന്നൊരു ദിവസം ഉറപ്പില്ലാത്ത മനുഷ്യരാണ് നാം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, ഇന്നത്തെ ദിവസത്തെ നന്മകളാൽ നിറയ്ക്കാനും പ്രിയപ്പെട്ടവരോട് സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനും പിണക്കങ്ങൾ മറക്കാനും ഇതാണ് ഏറ്റവും നല്ല സമയം.
പ്രായോഗികം
ഇന്നത്തെ ദിവസം നമുക്ക് നമ്മോടു തന്നെ ചോദിക്കാം, വിരൽതുമ്പിലൂടെ ചോർന്നുപോകുന്ന ഈ സമയത്തെ ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് അർഥവത്താക്കാൻ പോകുന്നത്?
ചിന്ത
സമയം കടന്നുപോകുന്ന ഒരു കാറ്റാണ്. എന്നാൽ, ആ കാറ്റിൽ നാം വിതയ്ക്കുന്ന നന്മകൾ എന്നും നിലനിൽക്കും.
ഫാ. ജി. കടൂപ്പാറയിൽ MCBS
