ഒരിക്കൽ ഒരു രാജാവ് സമാധാനത്തെ ഏറ്റവും നന്നായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന ചിത്രത്തിന് വലിയൊരു സമ്മാനം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ചിത്രകാരന്മാർ എത്തി. ഒടുവിൽ രാജാവ് രണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ആദ്യത്തെ ചിത്രത്തില് ശാന്തമായ ഒരു തടാകമായിരുന്നു. കണ്ണാടിപോലെ തെളിഞ്ഞ വെള്ളം, അതിനുചുറ്റും മനോഹരമായ പച്ചപ്പാർന്ന മലനിരകൾ, മുകളിൽ നീലാകാശം. കണ്ടാൽത്തന്നെ മനസ്സിന് കുളിർമ തോന്നുന്ന ഒരു ചിത്രം. സമാധാനം എന്നാൽ ഇതല്ലേ എന്ന് എല്ലാവരും വിചാരിച്ചു.
രണ്ടാമത്തെ ചിത്രം ഒരു മലയുടേതായിരുന്നു, പക്ഷേ, അത് വരണ്ടതും പരുക്കനുമായിരുന്നു. ആകാശമാകട്ടെ, കറുത്തിരുണ്ട് ഇടിയും മിന്നലുമുള്ള അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. മലഞ്ചെരിവിലൂടെ അതിശക്തമായ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം കുത്തിയൊഴുകുന്നുണ്ട്. ഇതിൽ എവിടെയാണ് സമാധാനം എന്ന് എല്ലാവരും അദ്ഭുതപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ രാജാവ്, ആ ചിത്രം സൂക്ഷിച്ചുനോക്കാൻ പറഞ്ഞു. ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനു പിന്നിലെ ഒരു ചെറിയ പാറയിടുക്കിൽ ഒരു കുരുവി കൂട് കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. ചുറ്റും പ്രകൃതി ക്ഷോഭിക്കുമ്പോഴും, ആ പക്ഷി തന്റെ കൂട്ടിലിരുന്ന് ശാന്തമായി പാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാജാവ് പറഞ്ഞു: “സമാധാനം എന്നാൽ ഒച്ചപ്പാടോ, പ്രശ്നങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത ഒരിടത്തിരിക്കുക എന്നല്ല, മറിച്ച് എല്ലാ ബഹളങ്ങൾക്കും പ്രതിസന്ധികൾക്കും നടുവിലും സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ ശാന്തത നിലനിർത്താൻ കഴിയുന്നതാണ് യഥാർഥ സമാധാനം.”
ഗദ്സെമനിയിലെ തോട്ടത്തിൽ മരണത്തിന്റെ നിഴൽ വീണ രാത്രിയിൽ ഈശോ അനുഭവിച്ചതും ഇതേ സമാധാനമായിരുന്നു. ചുറ്റും ശത്രുക്കൾ വളയുമ്പോഴും, വിയർപ്പ് രക്തത്തുള്ളികളായി താഴെവീഴുമ്പോഴും “എന്റെ ഹിതമല്ല അവിടുത്തെ ഹിതം നിറവേറട്ടെ” എന്ന് പ്രാർഥിച്ചപ്പോൾ അവനിൽ നിറഞ്ഞത് ലോകത്തിന് നൽകാൻ കഴിയാത്ത സ്വർഗീയശാന്തിയായിരുന്നു. കുരിശിലെ കഠിനവേദനയ്ക്കിടയിലും തന്റെ ശത്രുക്കൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാൻ അവന് സാധിച്ചത് ആ ആന്തരികസമാധാനം കൊണ്ടാണ്.
ഉള്ളിലെ ശാന്തത
സമാധാനം എന്നത് നാം പുറത്ത് അന്വേഷിക്കേണ്ട ഒന്നല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വളർത്തേണ്ട ഒന്നാണ്. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ റഷ്യൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിലെ ഏറ്റവും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന സന്യാസിമാരിൽ ഒരാളായ സെന്റ് സെറാഫിം ഓഫ് സരോവ് പറയുമായിരുന്നു: “നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തുക, അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമുള്ള ആയിരങ്ങൾ രക്ഷിക്കപ്പെടും.” നാം സമാധാനമായിരിക്കുമ്പോൾ അത് മറ്റുള്ളവരിലേക്കും പടരും. എന്നാൽ, നമ്മുടെ സമാധാനം പലപ്പോഴും ബാഹ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചാണിരിക്കുന്നത്. ഒരു ചെറിയ വിമർശനം കേൾക്കുമ്പോഴോ, വിചാരിച്ച പോലെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കാതിരിക്കുമ്പോഴോ നാം അസ്വസ്ഥരാകുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തു പഠിപ്പിക്കുന്നത് ലോകം നൽകുന്നതുപോലെയല്ലാത്ത, ലോകത്തിന് എടുത്തുമാറ്റാൻ കഴിയാത്ത സമാധാനത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ആ സമാധാനം ലഭിക്കുന്നത് ദൈവഹിതത്തിന് നമ്മെത്തന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കുമ്പോഴാണ്.
ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായ തോമസ് മെർട്ടൺ ഒരിക്കൽ കുറിച്ചു: “സമാധാനം എന്നത് സംഘർഷങ്ങളുടെ അഭാവമല്ല, മറിച്ച് ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ബോധ്യമാണ്.” തിരമാലകൾ ആഞ്ഞടിക്കുമ്പോഴും തോണിയിൽ ശാന്തനായി ഉറങ്ങുന്ന ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ, ജീവിതത്തിലെ കൊടുങ്കാറ്റുകളിൽ പതറാതെനിൽക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം. സമാധാനം എന്നത് നിശ്ചലമായ ഒരു തടാകമല്ല, മറിച്ച് ഇരമ്പിയാർക്കുന്ന നദിയിലെ അടിയൊഴുക്ക് പോലെ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്ന ഒന്നാണ്.
ഹൃദയത്തിലെ കൂട്
ലോകം മുഴുവൻ കൊടുങ്കാറ്റ് അടിക്കുമ്പോഴും പാറയിടുക്കിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്ന പക്ഷിക്ക് പുറത്തെ കാറ്റിനെ ഭയപ്പെടേണ്ടിവരുന്നില്ല. അതുപോലെ, ദൈവവചനത്തിലും പ്രാർഥനയിലും അഭയം പ്രാപിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയം ഒരു സുരക്ഷിതകൂട് ആയി മാറും. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രമുഖ ക്രിസ്തീയചിന്തകൻ സി എസ് ലൂയിസ് പറഞ്ഞതുപോലെ: “നമ്മുടെ സമാധാനം നാം സ്നേഹിക്കുന്ന വസ്തുക്കളിലല്ല, മറിച്ച് നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദൈവത്തിലാണ്.”
മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള സമാധാനം തുടങ്ങുന്നത് നമ്മുടെയുള്ളിലെ സമാധാനത്തിൽ നിന്നാണ്. തന്റെയുള്ളിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്ക് ഒരിക്കലും മറ്റൊരാളുമായി സമാധാനത്തിൽ കഴിയാൻ കഴിയില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ സമാധാനം ഹൃദയത്തിൽ സ്വീകരിച്ചവർക്കു മാത്രമേ ക്ഷമിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും സാധിക്കൂ. “സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നവർ അനുഗ്രഹീതർ; അവർ ദൈവപുത്രന്മാരെന്നു വിളിക്കപ്പെടും” (മത്തായി 5:9) എന്ന വചനം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് സമാധാനം എന്നാല് വെറുതെയിരിക്കുക എന്നല്ല, മറിച്ച് അതിനായി അധ്വാനിക്കണമെന്നാണ്.
പ്രായോഗികം
ഇന്ന് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ മനഃപൂർവം നിശ്ശബ്ദത പാലിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം. നമ്മോട് മോശമായി പെരുമാറുന്ന ഒരാളോട് തർക്കിക്കാതെ, ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ പ്രാർഥന ചൊല്ലിക്കൊണ്ട് സമാധാനം നിലനിർത്താം. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ സമാധാനം മറ്റൊരാൾക്കു കൂടി പകർന്നുനൽകാൻ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോ, ആശ്വാസവാക്കോ ഉപയോഗിക്കാം. പ്രാര്ഥിക്കാം, “സമാധാനത്തിന്റെ നാഥനായ ഈശോയേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിലെ കൊടുങ്കാറ്റുകളെ ശാന്തമാക്കണമേ. ലോകം നൽകുന്ന താൽക്കാലിക സുഖങ്ങളിലല്ല, നിന്നിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഗീതം ആലപിക്കാനും, മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് സമാധാനം പകരാനും എനിക്ക് കൃപ നൽകണമേ. ആമ്മേൻ.”
ഫാ. ജി. കടൂപ്പാറയിൽ MCBS
