നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും പകരം വയ്ക്കാനാകാത്ത രണ്ട് സാന്നിധ്യങ്ങളുണ്ട്—അപ്പനും അമ്മയും. നമ്മൾ നടക്കാൻ പഠിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ കൈപിടിച്ചവർ, സംസാരിക്കാൻ പഠിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയവർ, ജീവിതത്തിൽ വീഴുമ്പോഴെല്ലാം വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കാൻ ധൈര്യം നൽകിയവർ.
ദൈവം നമുക്ക് നൽകിയ ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹങ്ങളിലൊന്നാണ് മാതാപിതാക്കൾ. സ്വന്തം സന്തോഷങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും പലപ്പോഴും മാറ്റിവച്ച് മക്കളുടെ നല്ല ഭാവിക്കായി ജീവിക്കുന്നവർ. നമ്മുടെ ഓരോ നേട്ടത്തിനും പിന്നിൽ അവരുടെ കഠിനാധ്വാനവും കണ്ണീരോടെയുള്ള പ്രാർഥനകളും നിശ്ശബ്ദമായ ത്യാഗങ്ങളുമുണ്ട്.
അമ്മ: സ്നേഹത്തിന്റെ വലിയ ലോകം
അമ്മയുടെ സ്നേഹത്തിന് പകരം വയ്ക്കാൻ ഈ ലോകത്ത് മറ്റൊന്നുമില്ല. മക്കളുടെ സന്തോഷമാണ് പലപ്പോഴും അമ്മയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം. മക്കൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മനസ്സും നിറയും; അവർ വേദനിക്കുമ്പോൾ ആ വേദന ആദ്യം അനുഭവിക്കുന്നതും അമ്മയായിരിക്കും.
സ്വന്തം വേദനകൾ പലപ്പോഴും മറച്ചുവച്ച് മക്കൾക്ക് മുന്നിൽ പുഞ്ചിരിക്കാൻ അമ്മയ്ക്ക് കഴിയും. എത്ര വലിയ കഷ്ടപ്പാടുകൾ വന്നാലും മക്കൾക്ക് തണലും വെളിച്ചവുമായി നിൽക്കാൻ അവൾ ശ്രമിക്കും. തനിക്ക് ലഭിക്കാത്ത പലതും മക്കൾക്ക് ലഭിക്കണമെന്നാണ് അമ്മയുടെ ആഗ്രഹം. സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾ മാറ്റിവച്ചും മക്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറം നൽകുന്ന ഹൃദയമാണ് അമ്മയുടേത്.
മക്കൾ എത്ര വളർന്നാലും അമ്മയുടെ കണ്ണിൽ അവർ എന്നും തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളാണ്. ലോകം മുഴുവൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയാലും, “ഞാനുണ്ട്” എന്ന് പറയുന്ന ഒരു ഹൃദയം—അതാണ് അമ്മ.
അപ്പൻ: നിശ്ശബ്ദമായ കരുത്ത്
അപ്പന്റെ സ്നേഹം പലപ്പോഴും അമ്മയുടേതുപോലെ വാക്കുകളിലൂടെ പ്രകടമാകണമെന്നില്ല. പക്ഷേ അതിന്റെ ആഴം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, ഒരു കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹം വഹിച്ച ത്യാഗങ്ങളുടെ വലുപ്പം തിരിച്ചറിയാം.
പുറമേ ഗൗരവക്കാരനായി തോന്നിയാലും ഉള്ളിൽ നിറയെ സ്നേഹമുള്ള ആളാണ് അപ്പൻ. ചിലപ്പോൾ ദേഷ്യപ്പെടുന്നതും വഴക്കുപറയുന്നതും മക്കൾ നന്നായി വളരണമെന്നും ജീവിതത്തിൽ നല്ല നിലയിലെത്തണമെന്നും ഉള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ്.
കുടുംബത്തെ നോക്കാൻ വേണ്ടി എത്ര കഷ്ടപ്പെടാനും അപ്പൻ തയ്യാറാകും. സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾ മാറ്റിവച്ച് മക്കളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകും. കയ്യിൽ പണമില്ലാത്തപ്പോഴും മക്കളുടെ ഒരു ചെറിയ ആഗ്രഹം സാധിച്ചുകൊടുക്കാൻ വഴിയന്വേഷിക്കുന്ന അപ്പന്മാരുണ്ട്. തന്നേക്കാൾ ഉയർന്ന നിലയിൽ മക്കൾ വളരണമെന്നാണ് ഓരോ അപ്പന്റെയും ഉള്ളിലെ വലിയ ആഗ്രഹം. മക്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് കരുത്താകുന്ന ഒരാളാണ് അപ്പൻ. വീടിന്റെ ചുവരുകൾക്ക് താങ്ങുള്ളതുപോലെ, കുടുംബത്തിന് ഒരു തണലും ധൈര്യവുമാണ് അപ്പൻ.
തിരികെ നൽകാനാകാത്ത സ്നേഹം
മാതാപിതാക്കൾ നമുക്കുവേണ്ടി ചെയ്തുതന്നതെല്ലാം കണക്കുകൂട്ടിയാൽ, അതിന് പകരമായി നമുക്ക് നൽകാൻ എന്താണുള്ളത്? നമ്മൾ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ ഒരു രാത്രി പോലും ഉറങ്ങാതെ നമ്മെ നോക്കിയവർ. നമുക്ക് അസുഖം വന്നപ്പോൾ സ്വന്തം വേദന മറന്ന് കൂടെയിരുന്നവർ. നമ്മൾ പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ വീണ്ടും ശ്രമിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചവർ. നമ്മൾ വിജയിച്ചപ്പോൾ നമ്മളേക്കാൾ കൂടുതൽ സന്തോഷിച്ചവർ.
അവരുടെ സ്നേഹത്തിന് പകരം വലിയ സമ്മാനങ്ങളൊന്നും വേണ്ട. അവർക്ക് പ്രായമാകുമ്പോൾ ഒപ്പമുണ്ടാകുക. അവർ പറയുന്നത് കുറച്ച് നേരം ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക. ആവശ്യങ്ങളിൽ കൈത്താങ്ങാകുക. ഒരു ദിവസം കുറച്ച് സമയം അവർക്കായി മാറ്റിവയ്ക്കുക. അതിലും വലിയ സമ്മാനം അവർക്ക് വേണമെന്നില്ല.
നമ്മൾ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ആയിരുന്നപ്പോൾ അവരുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചാണ് നമ്മൾ നടന്നത്. ഒരിക്കൽ അവരുടെ കൈകൾക്ക് നമ്മുടെ കൈത്താങ്ങ് ആവശ്യമായി വരും. അന്ന് തിരക്കുകളെല്ലാം മാറ്റിവച്ച് അവരുടെ അരികിൽ നിൽക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയണം.
കാരണം മാതാപിതാക്കൾ എന്നും നമ്മോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുമെന്ന് കരുതുന്നത് ജീവിതത്തിലെ വലിയൊരു തെറ്റാണ്. അവർ കൂടെയുള്ള ഓരോ നിമിഷവും സ്നേഹിക്കാനും നന്ദി പറയാനും കഴിയുന്ന നിമിഷങ്ങളാണ്.
നമ്മെ കാത്തുരക്ഷിക്കാൻ ദൈവം ഭൂമിയിൽ നൽകിയ രണ്ട് വലിയ സമ്മാനങ്ങളാണ് അപ്പനും അമ്മയും. അവരുടെ സ്നേഹവും ത്യാഗവും ഒരിക്കലും നിസാരമായി കാണരുത്. അവർ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവരെ സ്നേഹിക്കുക, ചേർത്തുപിടിക്കുക, സന്തോഷിപ്പിക്കുക.
കാരണം, ജീവിതത്തിൽ പലതും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ തിരികെ നേടാനാകും. എന്നാൽ അപ്പന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അതിന് പകരം വയ്ക്കാൻ ഈ ലോകത്ത് മറ്റൊന്നുമുണ്ടാകില്ല.
വിവർത്തനം: ഡിൻസി തോമസ്
