ഫുട്ബോൾ വെറുമൊരു കളിയല്ല മറിച്ച് സൗഹൃദത്തിന്റെയും കൂട്ടായ്മയുടെയും കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെയും അടയാളമാണെന്ന് കരുതുന്നവരാണ് നമ്മളിൽ പലരും. എന്നാൽ നമുക്ക് പരിചിതരായ ചില വിശുദ്ധരും ദൈവദാസന്മാരും ഫുട്ബോളിനെ കരിയറായല്ലെങ്കിലും തങ്ങളുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി കണ്ടിരുന്നു എന്ന കാര്യം എത്രപേർക്കറിയാമായിരിക്കും. കായികവിനോദങ്ങൾ കേവലം വിനോദമല്ല മറിച്ച് അച്ചടക്കവും പരസ്പരസ്നേഹവും ക്ഷമയും പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വലിയ വിദ്യാലയമാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.
കായികം നമ്മെ ദൈവത്തോട് അടുപ്പിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?
കായികരംഗം ഒരു വ്യക്തിയുടെ സമഗ്രമായ വളർച്ചയ്ക്ക് സഹായിക്കുമെന്നതിനാൽ കത്തോലിക്കാ സഭ എപ്പോഴും അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളി എന്നത് ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ഒരു ഓട്ടമത്സരമല്ല മറിച്ച് ഒരുമിച്ച് മുന്നേറേണ്ട ഒരു കൂട്ടായ്മയാണെന്ന് ഫുട്ബോൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിൽ പരസ്പരം സഹകരിച്ചു ജീവിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയാണ് കളിസ്ഥലങ്ങൾ നമുക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നത്. ഫുട്ബോളിലൂടെ തങ്ങളുടെ ആത്മീയ ജീവിതവും വ്യക്തിത്വവും രൂപപ്പെടുത്തിയ ചില പ്രമുഖ വിശുദ്ധരെ പരിചയപ്പെടാം
1. വിശുദ്ധ കാർലോ അക്യുത്തിസ്
യുവതലമുറയുടെ മധ്യസ്ഥനായ ഈ വിശുദ്ധൻ ദിവ്യകാരുണ്യത്തെ തന്റെ സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള ഹൈവേയായിട്ടാണ് കണ്ടിരുന്നത്. അതോടൊപ്പം തന്നെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഫുട്ബോൾ കളിക്കാനും അവൻ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. കാർലോയ്ക്ക് കളിയിൽ അത്ര വലിയ കഴിവൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മ തന്നെ തമാശയായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കൂട്ടുകാരെ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാനും അവരുമായി നല്ല സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കാനും അവൻ ഫുട്ബോളിനെ ഒരു മാധ്യമമാക്കി മാറ്റി.
2. വിശുദ്ധ ഡോൺ ബോസ്കോ
കുട്ടികളുടെയും യുവാക്കളുടെയും പ്രിയപ്പെട്ട ഈ വിശുദ്ധൻ അവരുടെ ഇടയിൽ കായിക വിനോദങ്ങളെ വലിയ രീതിയിൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു. പലപ്പോഴും അദ്ദേഹം തന്നെ കുട്ടികളോടൊപ്പം ഫുട്ബോൾ കളിക്കാൻ മൈതാനത്തിറങ്ങി. കളിച്ചും ചിരിച്ചും നടക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് നയിക്കാൻ ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള വഴി കളിസ്ഥലങ്ങളാണെന്ന് ഡോൺ ബോസ്കോ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
3. വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ
തന്റെ ചെറുപ്പകാലത്ത് ജന്മനാട്ടിലെ ഫുട്ബോൾ ടീമിന്റെ ഗോൾകീപ്പറായിരുന്നു ഈ പോളിഷ് മാർപാപ്പ. കായികരംഗത്തോട് കടുത്ത അഭിനിവേശം പുലർത്തിയിരുന്ന പപ്പ, ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിന് കായികം ഒരു മികച്ച ആയുധമാണെന്ന് എപ്പോഴും ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യനിലെ സൽഗുണങ്ങളെ ഉണർത്താൻ കായികവിനോദങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെന്ന് മാർപാപ്പ വിശ്വസിച്ചു.
4. വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ബെനഡിക്ട് ദാസ്വ
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ രക്തസാക്ഷിയായ ബെനഡിക്ട് ദാസ്വ ‘എംബാഹെ ഫ്രീഡം റിബൽസ്’ എന്ന പേരിൽ ഒരു ഫുട്ബോൾ ടീം രൂപീകരിച്ചു. അതിനുമുമ്പ് അദ്ദേഹം കളിച്ചിരുന്ന ടീമിലെ കളിക്കാർ കളി ജയിക്കാനായി മന്ത്രവാദത്തിന്റെ വഴി സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ വിശ്വാസത്തിന് നിരക്കാത്തതിനാൽ അദ്ദേഹം ആ ടീം വിട്ടു. ഒരു സ്കൂൾ പ്രിൻസിപ്പൽ കൂടിയായിരുന്ന അദ്ദേഹം കായികരംഗത്തിലൂടെ കുട്ടികളിൽ യഥാർഥ സൗഹൃദവും നന്മയും അച്ചടക്കവും വളർത്തിയെടുക്കാൻ പ്രയത്നിച്ചു.
5. വിശുദ്ധ ലൂയിജി ഒറിയോൺ
ഒരു പ്രൊഫഷണൽ കളിക്കാരൻ ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും യുവാക്കളെ തെറ്റായ വഴികളിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ കളികൾക്ക് സാധിക്കുമെന്ന് ഈ വിശുദ്ധൻ വിശ്വസിച്ചു. കുട്ടികൾ കളിസ്ഥലങ്ങളിൽ ഒത്തുകൂടുന്നത് അവരെ ഒത്തൊരുമയോടെ ജീവിക്കാനും സാമൂഹികമായി ഒരുമിച്ചു നിൽക്കാനും സഹായിക്കുമെന്നും അതുവഴി അവർക്ക് യേശുവിലേക്ക് എളുപ്പത്തിൽ അടുക്കാൻ കഴിയുമെന്നും അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു.
6. വിശുദ്ധ പിയർ ജോർജിയോ ഫ്രസാത്തി
പർവതാരോഹണവും കൂട്ടുകാരോടൊത്തുള്ള ഫുട്ബോൾ കളിയുമെല്ലാം ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ഇറ്റാലിയൻ യുവാവായിരുന്നു ഫ്രസാത്തി . ‘വേർസോ ലാൽത്തോ’ (ഉയരങ്ങളിലേക്ക്) എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തമായ ആപ്തവാക്യം. തന്റെ കായിക വിനോദങ്ങളിലൂടെ കൂട്ടുകാരെയും ദൈവത്തിലേക്ക് ഉയർത്താൻ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
ഫുട്ബോൾ എന്നത് വെറുമൊരു വിനോദം മാത്രമല്ല. അത് നമ്മെ പരസ്പരം ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതിനും, ഒരു ടീമായി ജീവിതാഘോഷങ്ങളിൽ ഒരുമിച്ച് മുന്നേറുന്നതിനും നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഒരു ശക്തമായ ഉപാധി കൂടിയാണ്.
