പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ സ്വിറ്റ്സർലൻഡിലും ജർമ്മനിയിലുമായി രൂപംകൊണ്ട ഒരു ക്രിസ്തീയവിഭാഗമാണ് ആമിഷ് സമൂഹം. പിന്നീട് അവർ അമേരിക്കയിലേക്കും കാനഡയിലേക്കും കുടിയേറി. ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും വിട്ടുനിൽക്കുന്ന രീതിയാണ് ഇവരുടേത്. ലോകത്തിന്റെ ആഡംബരങ്ങളിൽ നിന്നകന്ന് ദൈവത്തോടും പ്രകൃതിയോടും ചേർന്നുനിൽക്കുക എന്നതാണ് ഇവരുടെ ലക്ഷ്യം. വളരെ ലളിതമായ വസ്ത്രങ്ങളാണ് ഇവർ ധരിക്കുന്നത്. പുരുഷന്മാർ താടി വളർത്തുകയും തൊപ്പി വയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്ത്രീകൾ നീളൻവസ്ത്രങ്ങളും തലയിൽ ചെറിയ തൊപ്പികളും ധരിക്കുന്നു. ആർക്കെങ്കിലും ഒരു അത്യാഹിതം സംഭവിച്ചാൽ സമൂഹം മുഴുവൻ ഒത്തുചേർന്ന് അവരെ സഹായിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരാളുടെ വീട് കത്തിനശിച്ചാൽ ഒരുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ ചേർന്ന് പുതിയൊരു വീട് പണിതുനൽകും.
ആമിഷ് സമൂഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷത അവരുടെ ക്ഷമ (Forgiveness) ആണ്. പെൻസിൽവാനിയയിലെ ഒരു ആമിഷ് ഗ്രാമത്തിൽ 2006 ൽ നടന്ന യഥാർഥ സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കി ഇറങ്ങിയ ‘ആമിഷ് ഗ്രേസ്’ (Amish Grace) എന്ന സിനിമ ഇക്കാര്യം വിശദമാക്കുന്നുണ്ട്.
2006 ഒക്ടോബർ രണ്ടിന് പെൻസിൽവാനിയയിലെ ഒരു വിദ്യാലയത്തില് ഒരു തോക്കുധാരി അതിക്രമിച്ചുകയറി കുട്ടികളെ ബന്ദികളാക്കി. എന്നിട്ട്, ആറിനും 13 നുമിടയിൽ പ്രായമുള്ള പത്ത് പെൺകുട്ടികൾക്കു നേരെ അയാൾ വെടിയുതിർത്തു. ഈ ക്രൂരകൃത്യത്തിൽ ആറ് പിഞ്ചുജീവനുകളാണ് അന്ന് പൊലിഞ്ഞുപോയത്; അയാളും മരിച്ചു. സ്വന്തം മക്കളെ വെടിവച്ചുകൊന്ന ഘാതകനോട് ആ സമൂഹം കാണിച്ച അവിശ്വസനീയമായ ക്ഷമയുടെ കഥയാണ് സിനിമ.
മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആമിഷ് സമൂഹത്തില്പ്പെട്ടവര് കൊലപാതകിയുടെ വീട്ടിലെത്തി അയാളുടെ വിധവയോട് “ഞങ്ങൾ നിന്നോട് ക്ഷമിക്കുന്നു” എന്ന് പറയുന്നത് സിനിമയിലെ ഏറ്റവും തീക്ഷ്ണമായ രംഗമാണ്. വെറുപ്പിന്റെ അഗ്നിയിൽ വെണ്ണീരാകേണ്ട സമൂഹത്തെ അവർ സ്നേഹത്തിന്റെ കുളിര്മ്മയില് പുനർനിർമ്മിക്കുന്നു. കൊലപാതകിയുടെ ശവസംസ്കാരത്തിനും ആമിഷ് സമൂഹം എത്തുകയാണ്.
സിനിമയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രമായ ഐഡ ലാൻഡിസ് (Ida Landis) തന്റെ മകളുടെ വേർപാടിൽ തകർന്നുപോകുന്നു. ആ മനസ്സിൽ ആദ്യം ദൈവത്തോടുള്ള കലഹമായിരുന്നു. തന്റെ കുഞ്ഞിനെ കൊന്നയാളോടും അയാളുടെ ഭാര്യയോടും ക്ഷമിക്കാൻ തന്റെ വിശ്വാസം നിർബന്ധിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് അതിന് സാധിക്കുന്നില്ല. അപ്പോള് അവളോട് ഗിദയോന് ഗ്രാബെര് പറയുന്ന ഒരു വാക്യമുണ്ട്:
“ക്ഷമിക്കുക എന്നത് അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല ഐഡാ. ദൈവം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എളുപ്പമുള്ള വഴികളിലൂടെ നടക്കാനുമല്ല. പക്ഷേ, ഒരു കാര്യം എനിക്ക് ഉറപ്പിച്ചുപറയാൻ സാധിക്കും. എല്ലാം നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നടക്കുമ്പോൾ നമുക്കുള്ള വിശ്വാസം യഥാർഥ വിശ്വാസമല്ല. നമ്മുടെ ജീവിതം തകർന്നടിയുമ്പോഴാണ്, ആ വിശ്വാസത്തെ യഥാർഥ വിശ്വാസമായി മാറ്റാനുള്ള അവസരം നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്.”
ഒടുവിൽ ഐഡയും വെറുപ്പിന്റെ അവസ്ഥയെ അതിജീവിക്കുന്നു. വേദനയുടെ കയ്പ്പല്ല, മറിച്ച് ദൈവികസമാധാനത്തിന്റെ മാധുര്യമാണ് ആ ആത്മാവിൽ പിന്നീട് നിറയുന്നത്.
ഇതുപോലെ ഉപാധികളില്ലാതെ ക്ഷമിക്കാന് നമുക്ക് സാധിക്കുമോ? അങ്ങനെ സാധിക്കുമെങ്കില് നമ്മള് മറ്റൊരു ക്രിസ്തുവായി മാറും. കാരണം, ക്ഷമിക്കാതെ മറ്റൊരു ക്രിസ്തുവായി മാറാന് നമുക്കാവില്ല.
ആത്മീയമായ കണ്ണാടി
ആമിഷ് സമൂഹത്തിന്റെ ഈ ക്ഷമ നമ്മുടെ ആത്മീയജീവിതത്തിലേക്കുള്ള ഒരു കണ്ണാടിയാണ്. പലപ്പോഴും ചെറിയ തെറ്റുകൾക്കു പോലും പ്രതികാരം ചെയ്യാനും വിദ്വേഷം സൂക്ഷിക്കാനും നാം വെമ്പൽ കൂട്ടാറുണ്ട്. എന്നാൽ, ഐഡയുടെ ജീവിതം കാണിച്ചുതരുന്നതു പോലെ, വേദനയുടെ കയ്പ്പിനെ അതിജീവിക്കാൻ ക്ഷമ എന്ന മരുന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല. മറ്റുള്ളവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ നാം നേടുന്ന വിജയം സത്യത്തിൽ നമ്മുടെ സ്വന്തം ആത്മാവിനെത്തന്നെ ഇരുട്ടിലാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന ബോധം നമുക്കുണ്ടാകണം.
നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ അഹന്തയും പകയും ഉരുകിത്തീരുമ്പോൾ മാത്രമേ പുതിയൊരു മനുഷ്യനായി നമുക്ക് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കാൻ സാധിക്കൂ. ക്ഷമിക്കാൻ പഠിക്കുന്ന ഹൃദയമാണ് ലൗകികമായ എല്ലാ വേദനകൾക്കുമപ്പുറം സ്വർഗീയസമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നത്. ക്ഷമ എന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന രൂപമാണ്.
ക്ഷമയുടെ വഴി
“മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകള് നിങ്ങള് ക്ഷമിക്കുമെങ്കില് സ്വര്ഗസ്ഥനായ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കും” (മത്തായി 6:14) എന്നാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ വാക്കുകള്. പ്രതികാരത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് ക്ഷമയുടെ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെയാണ് അവിടുന്ന് നടന്നത്. “പിതാവേ, ഇവർ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് ഇവർ അറിയുന്നില്ല; ഇവരോട് ക്ഷമിക്കണമേ” എന്ന് കുരിശിൽ കിടന്നു പ്രാർഥിച്ച ക്രിസ്തുവിന്റെ നിഴലാണ് ആമിഷ് സമൂഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നാം കാണുന്നത്.
പൗലോസ് ശ്ലീഹാ എഫേസോസുകാർക്ക് എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ പറയുന്നത്: “സകല വിദ്വേഷവും ക്ഷോഭവും ക്രോധവും അട്ടഹാസവും ദൂഷണവും എല്ലാ തിന്മകളോടും കൂടെ നിങ്ങള് ഉപേക്ഷിക്കുവിന്” (എഫേ. 4:31) എന്നാണ്. വെറുപ്പിന്റെ മതിലുകൾ തകർക്കാൻ സ്നേഹത്തിന്റെ ബലി അനിവാര്യമാണെന്ന് ഈ സിനിമയും വചനവും അടിവരയിടുന്നു.
പ്രായോഗികം
ഇന്ന് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ ആരോടെങ്കിലും വിദ്വേഷമുണ്ടെങ്കിൽ അത് കഴുകിക്കളയാം. നമ്മെ വേദനിപ്പിച്ച ഒരാളെ ഇന്ന് ബോധപൂർവം ഓർക്കുകയും അവരോട് മനസ്സുകൊണ്ട് ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്യുക. “കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയം കഠിനമാണ്. അവിടുത്തെ സ്നേഹത്താൽ ഇതിനെ ഉരുക്കി മറ്റുള്ളവരോട് ക്ഷമിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ” എന്ന് പ്രാർഥിക്കാം. ഇന്ന് ഒരാളോടെങ്കിലും കരുണയോടെ സംസാരിക്കാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം.
ഫാ. ജി. കടൂപ്പാറയിൽ MCBS
