രാജേഷിന് കരുത്തായി ഷാന്റി; ഇവർക്ക് വേണം കരുതലിന്റെ കൂട്ട്

മരിയ ജോസ് 
മരിയ ജോസ്

വിവാഹത്തിനു ശേഷം ഒരു മാസം പിന്നിട്ടപ്പോൾ സംഭവിച്ച അപകടത്തിൽ രാജേഷിന്റെ നെഞ്ചു മുതൽ താഴേയ്ക്ക് തളർന്നു പോയി. എങ്കിലും മനസു തളരാതെ, പൂർണ്ണമായും കൈകൾ കൊണ്ടു നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഓട്ടോ ഓടിച്ചു അദ്ദേഹം ജീവിതം തുടർന്നു. ഇപ്പോൾ, നെഞ്ചു മുതൽ താഴേയ്ക്ക് തളർന്ന അയാളുടെ രണ്ടു വൃക്കകളും തകരാറിലാണ്. പരാതികളില്ലാതെ, കഴിഞ്ഞ 16 വർഷമായി ഭാര്യ ഷാന്റിയാണ് കരുതലും കാവലും. ഡയാലിസിസിന്റെയും കിഡ്‌നി ട്രാൻസ്പ്ലാന്റേഷന്റെയും ഈ ഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് നമ്മുടെ സഹായം ആവശ്യമാണ്. തുടർന്നു വായിക്കുക.

“അവരുടെ ജീവിതം ഒരു അനുഭവമാണ്. സഹായം നൽകുക എന്നതിലുപരി ആ ജീവിതം നൽകുന്ന ഒരു സന്ദേശമുണ്ട്. അതാണ് ലോകത്തോട് പറയേണ്ടതും ലോകം സ്വീകരിക്കേണ്ടതും” – പൂഞ്ഞാർ സെന്റ് ആന്റണീസ് ഹൈസ്‌കൂളിലെ പൂർവ്വവിദ്യാർത്ഥിയായ അഭിലാഷിന്റെ വാക്കുകളാണ് ഇടുക്കി പ്രകാശ് സ്വദേശിയായ രാജേഷിലേക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ഷാന്റിയിലേക്കും ലൈഫ് ഡേ ഓൺലൈനെ എത്തിച്ചത്. അതിനും മാത്രം എന്ത് പ്രത്യേകതകളാണ് സാധാരണക്കാരായ ഈ ആളുകൾക്ക് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, ഇവർ വ്യത്യസ്തരാണ്. ഉപയോഗിച്ച് വലിച്ചെറിയുന്ന ഒരു സംസ്കാരം ആർത്തുവളർന്ന് മൂല്യബോധമുള്ള തലമുറയുടെ നേർക്കാഴ്ചകൾ മറയ്ക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ രാജേഷും ഷാന്റിയും ജീവിതം കൊണ്ട് എഴുതുകയാണ് അവരുടെ പ്രണയകാവ്യം. കലർപ്പില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ, നിഷ്കളങ്കതയുടെ, നിസ്വാർത്ഥതയുടെ മൂല്യങ്ങൾ മുറുകെപ്പിടിച്ച ഷാന്റിയുടെയും രാജേഷിനെയും ദാമ്പത്യജീവിതം ഏറെ വ്യത്യസ്തമാണ്. അനുഭവങ്ങളുടെയും കഷ്ടപ്പാടുകളുടെയും തീച്ചൂളയിൽ ഉരുകുമ്പോഴും ജീവിതത്തെ പ്രത്യാശയോടെ കാണുന്ന ഈ ദമ്പതികളുടെ ജീവിതവഴികളിലൂടെ കടന്നുപോകാം.

രാജേഷിലേക്ക് എത്താൻ നിമിത്തമായ വാട്സാപ്പ് സന്ദേശം

എന്തിനെയും പോസിറ്റീവ് ആയി കാണുന്ന പ്രകൃതം. ആഗ്രഹങ്ങൾ നേടിയെടുക്കുന്നതിനായി അങ്ങേയറ്റം പരിശ്രമിക്കാൻ തയ്യാറുള്ള, ചുറുചുറുക്കുള്ള കുട്ടി. അതിനൊപ്പം അസാമാന്യമായ ആത്മധൈര്യവും! ഹൈസ്‌കൂൾ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ രാജേഷ് സെബാസ്റ്റ്യൻ എന്ന പൂർവ്വവിദ്യാർത്ഥിയെക്കുറിച്ച് സഹപാഠികൾക്ക് ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയുന്നത് ഇതാണ്. പഠനശേഷം എല്ലാവരും പല വഴിക്കായി പിരിഞ്ഞെങ്കിലും ‘1989-92 സെന്റ് ആന്റണീസ് ഹൈസ്കൂൾ പൂഞ്ഞാർ’ എന്ന വാട്സ് ആപ് ഗ്രൂപ്പിൽ അവരിൽ 32 പേർ ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് രാജേഷിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വാർത്ത ഗ്രൂപ്പിൽ എത്തുന്നത്. അതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ തേടിച്ചെന്നപ്പോൾ കണ്ടതും മനസിലാക്കിയതും അസാധാരണമായ ഒരു അതിജീവനത്തിന്റെ സാക്ഷ്യമായിരുന്നു. ഒപ്പം സഹപാഠിയുടെ സഹനത്തിന്റെ സങ്കീർണതകളും അവരുടെ മനസുകളിൽ പതിഞ്ഞു. തങ്ങളുടെ സഹപാഠി കടന്നുപോയ ജീവിതത്തിലെ കണ്ണീർ വഴികൾ അവരേയും സങ്കടപ്പെടുത്തി.

വിധി മാറ്റിമറിച്ച ജീവിതം

പഠനശേഷം തിരികെ നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയ രാജേഷ് സെബാസ്റ്റ്യൻ, തടി കയറ്റുന്ന ജീപ്പ് ഓടിക്കുന്ന സമയം. ഇടുക്കിയിലെ, വലിയവാഹനങ്ങൾ കടന്നുചെല്ലാത്ത മലമുകളുകളിൽനിന്നും മരം വെട്ടി ചെറിയ കഷണങ്ങളാക്കി ജീപ്പിൽ മെയിൻ റോഡിലേക്ക് എത്തിക്കുക എന്നത് വലിയ ഒരു പണി തന്നെയാണ്. അദ്ധ്വാനിക്കാനുള്ള മനസും ആത്മധൈര്യവും കൈമുതലാക്കി ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയ കരുത്തനായ യുവാവായിരുന്നു രാജേഷ്. രാജേഷിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറം പകരാനായി ഷാന്റി എന്ന പെൺകുട്ടിയും കടന്നുവന്നതോടു കൂടി അവരുടെ ജീവിതം കൂടുതൽ മധുരിതമായി.

വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഏകദേശം ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ സമയം. അപ്പോഴാണ് വിധി ഒരു അപകടത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഇവരുടെ കൊച്ചുജീവിതത്തിൽ കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തുന്നത്. ഭാരം കയറ്റിയ ജീപ്പുമായി വരുന്നതിനിടയിൽ ജീപ്പ് തെന്നിമാറി വലിയ അപകടം സംഭവിച്ചു. ഈ അപകടത്തിൽ രാജേഷിന് നട്ടെല്ലിന് സാരമായ പരിക്കേറ്റു. പിന്നീടങ്ങോട്ട് ആശുപത്രികൾ  കയറിയിറങ്ങിയുള്ള ജീവിതമായിരുന്നു ഇവരുടേത്. നട്ടെല്ലിന്റെ മൂന്നു കണ്ണികൾ മാറ്റിവച്ച് പകരം കമ്പിയിട്ടു. എങ്കിലും നെഞ്ചിനു താഴേക്ക് പൂർണ്ണമായും തളർന്നുപോയിരുന്നു. വലിയ പ്രതീക്ഷയൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ‘എഴുന്നേൽക്കാനെങ്കിലും സാധിക്കണം’ എന്ന ആഗ്രഹത്തിന്റെ പിൻബലത്തിൽ ആശുപത്രികളിൽ നിന്ന് ആശുപത്രികളിലേക്ക് അവർ സഞ്ചരിച്ചു. രാജേഷിനെ നടത്താൻ കഴിയുമെന്നു പറഞ്ഞു പലരും വന്നു. പലയിടങ്ങളിലായി ചികിത്സകൾ നടത്തി. കയ്യിലിരുന്ന പണം തീർന്നു എന്നതു മാത്രമായിരുന്നു ഫലം. രാജേഷ് കിടക്കയിൽ തന്നെയായി. വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഷാന്റി ആ ദിനങ്ങളെ ഓർക്കുകയാണ്.

വിധിയെ അതിജീവിച്ച മനക്കരുത്ത്

അപകടശേഷം നീണ്ട ഏഴു വർഷങ്ങൾ മരുന്നും കിടപ്പുമായി കടന്നുപോയി. നിരാശയായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ. പക്ഷേ, ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ ശരിയാകില്ല എന്ന ചിന്ത രാജേഷിനെയും ഷാന്റിയെയും നാളെയിലേക്ക് പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് തങ്ങൾ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്ന ബോധ്യമാവാം അവർ ഇരുവരും ജീവിതത്തോട് പൊരുതാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഈ സമയത്താണ് ‘പാലിയേറ്റിവ് കെയറി’ന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ക്യാമ്പുകളിലും മറ്റും പങ്കെടുക്കുന്നത്. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ക്യാമ്പിൽ വച്ചാണ് തമിഴ്നാട് സ്വദേശിയായ കറുപ്പുസ്വാമിയെ രാജേഷ് കാണുന്നത്. ഈ കാണൽ ഒരു വഴിത്തിരിവായി എന്നു പറയാം. രാജേഷിനെപ്പോലെ തന്നെ നട്ടെല്ലിന് പരിക്ക് പറ്റി അരയ്ക്ക് താഴേക്ക് തളർന്നുപോയ വ്യക്തിയായിരുന്നു കറുപ്പുസ്വാമിയും. മറയൂരിൽ നിന്നെത്തിയ കറുപ്പുസ്വാമി, കൈ കൊണ്ട് പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ കഴിയുംവിധത്തിൽ തന്റെ ഓട്ടോ സജ്ജമാക്കി ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.

കറുപ്പുസ്വാമിയുടെ ജീവിതം രാജേഷിനെ സ്വാധീനിച്ചു. ഇനി എന്ത്, എങ്ങനെ എന്ന് സ്വയം ചോദിച്ച പല ചോദ്യങ്ങൾക്കും രാജേഷ് ഉത്തരം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിലൂടെ. വാഹനം പൂർണ്ണമായും കൈകൾ കൊണ്ട് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ ഡിസൈൻ ചെയ്തെടുക്കുന്നത് കറുപ്പുസ്വാമി രാജേഷിനു കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അങ്ങനെ രാജേഷ് ഒരു ഓട്ടോ വാങ്ങുകയും കറുപ്പുസ്വാമി പറഞ്ഞു കൊടുത്ത രീതിയിൽ വാഹനം ഡിസൈൻ ചെയ്തെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമൊക്കെ അൽപം പ്രയാസമായിരുന്നു എങ്കിലും പിന്നീട് പുതിയ രീതിയിളുള്ള ഡ്രൈവിങ്ങിനോട് പൊരുത്തപ്പെട്ടു. ശരീരത്തിന്റെ പാതി തളർന്നു പോയ ഒരാൾ കൈകൾ കൊണ്ട് ഓട്ടോ ഓടിച്ചു ജീവിതം പുലർത്താൻ ആരംഭിച്ചു! സ്വന്തമായി അദ്ധ്വാനിച്ചു ജീവിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന വിശ്വാസം അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ വീണ്ടും പ്രതീക്ഷയുടെ കിരണങ്ങൾ വീശാൻ കാരണമായി. സ്വന്തമായി അദ്ധ്വാനിച്ച് ചികിത്സക്കും വീട്ടാവശ്യങ്ങൾക്കുമുള്ള വരുമാനം കണ്ടെത്താൻ രാജേഷിനു കഴിഞ്ഞു. സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളെ അതിജീവിക്കാനും ഈ വരുമാനത്തിലൂടെ ഈ കുടുംബത്തിനു കഴിഞ്ഞു.

നീണ്ട 16 വർഷം; രാജേഷിനു തുണയായി ഷാന്റിയും

രാജേഷിന് അപകടം സംഭവിക്കുന്നത് 2006-ലാണ്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് അപ്പോൾ ഒരു മാസമേ ആയിരുന്നുള്ളു. ഏറെ പ്രതീക്ഷകളോടെ തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ച് കടന്നുവന്ന ഷാന്റി എന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് അന്ന് വയസ് വെറും 27; രാജേഷിനു 32-ഉം. ചെറുപ്പത്തിന്റെ ചൂരും ചുറുചുറുക്കും എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും അരയ്ക്കു താഴേക്ക് തളർന്നുകിടക്കുന്ന ആ യുവാവിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ, എന്തിന് തള്ളിപ്പറയാൻ പോലും ഷാന്റി തയാറായില്ല. പിന്നീടങ്ങോട്ട് രാജേഷിന്റെ കൈകാലുകളായി, ജീവിതംതന്നെയായി മാറുകയായിരുന്നു ഷാന്റി. എന്തിനുമേതിനും ഷാന്റി തന്റെയൊപ്പം ഉള്ളപ്പോൾ തനിക്ക് ഒരു കുറവുള്ളതായി പോലും തോന്നുന്നില്ല എന്ന് രാജേഷ് പറയുന്നു.

രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുന്നതു മുതൽ രാത്രി കിടക്കുന്നതു വരെ ഏതൊരു ആവശ്യത്തിനും ഷാന്റി കൂടെയുണ്ടാകും. വിളിച്ചാൽ വിളിപ്പുറത്താണ് തന്റെ ഭാര്യ. ആ ഭാര്യയുടെ കരുതലിനെ വെറും ഒരു സപ്പോർട്ട് എന്നു മാത്രം വിളിച്ച് ചെറുതാക്കാൻ രാജേഷിനും താല്പര്യമില്ല. ഒരുപക്ഷേ, തന്റെ നിഴലുപോലെ എപ്പോഴും കൂടെയുള്ള ഭാര്യയെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ പുതിയ വാക്കുകൾക്കായുള്ള പരതലാകാം ഒരു നിമിഷം സംസാരത്തിനിടയിൽ അയാൾ മൗനിയായി. ആ മൗനത്തിൽ വാചാലമായത് സ്നേഹമായിരുന്നു.

2006 ആഗസ്റ്റ് 21-നായിരുന്നു രാജേഷിന്റെയും ഷാന്റിയുടെയും വിവാഹം. തങ്ങളുടെ പതിനാറാം വിവാഹ വാർഷികം ആഘോഷിച്ച ഈ ദമ്പതികൾക്ക് പറയാനുള്ളത് ‘ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാണ്’ എന്നാണ്. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പിന്തുണയുമായി നിന്നവർ പിന്നീട് പതിയെ അകന്നെങ്കിലും തന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയെ ഷാന്റി നെഞ്ചോട് ചേർത്തുനിർത്തി. തന്നെ സ്നേഹിച്ചു കൂടെ നിൽക്കുന്ന തന്റെ ജീവിതപങ്കാളിക്കായി, ‘ജോലിയൊന്നും ചെയ്യാൻ പാടില്ല’ എന്ന ഡോക്ടർമാരുടെ നിർദ്ദേശം പോലും കാറ്റിൽ പറത്തി രാജേഷ്  ധീരതയോടെ മുന്നോട്ടുപോയി. ഷാന്റിയായിരുന്നു പ്രതിസന്ധികളിലും തളരാതെ രാജേഷിനെ പിടിച്ചുനിർത്തിയ ധൈര്യത്തിന്റെ കാതൽ.

സംതൃപ്തി നിഴലിക്കുന്ന ജീവിതം

ജീവിതത്തിൽ വിധി വേട്ടയാടിയപ്പോഴും പ്രതിസന്ധികളും പ്രശ്നങ്ങളും ഇരുവരും ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്ന്  അതിജീവിച്ചു. ഒരുപക്ഷേ, മാനുഷികമായ കാഴ്ചയിൽ വല്ലാത്തൊരു സഹനമായി പോയി എന്ന് പരിതപിക്കുന്നവർക്കു മുന്നിൽ അവർ പുഞ്ചിരിയോടെ ജീവിച്ചു. ‘ചേട്ടന് നല്ല ധൈര്യമുണ്ട്, ഞങ്ങള് സന്തോഷമായി മുന്നോട്ടു പോകുന്നു’ എന്ന വാക്കുകളിൽ ഷാന്റിയുടെ ആത്മവിശ്വാസവും ആത്മസമർപ്പണവും കാണാം. ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാനില്ലാത്തിടത്തും ലൗകികമായ കാര്യങ്ങളെ പരിത്യജിക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗീയമായ സ്നേഹം അവർക്കിടയിൽ ഒരു വസന്തകാലം സൃഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നിരിക്കാം. തങ്ങളുടെ ജീവിതം സന്തോഷമാണ് എന്നതല്ലാതെ കുറവുകളോ, ബുദ്ധിമുട്ടുകളോ തങ്ങളുടെ അവസ്ഥയിലുള്ള നിരാശയോ ഒന്നും ഇരുവരുടെയും വാക്കുകളിൽ കണ്ടില്ല. വലിയ ഒരു പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു അവരുടെ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നത്.

ഈ അടുത്ത കാലം വരെ സ്വന്തമായി അദ്ധ്വാനിച്ച് ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയ രാജേഷിന്റെ ഇരു കിഡ്നികളും തകരാറിലാകുന്നത് ആറു മാസം മുൻപാണ് . അതോടെ കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രയാസത്തിലായി. ഡയാലിസിസ്  കഴിഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണവും ചർദ്ദിയും മറ്റും പലപ്പോഴും ജോലിക്കു പോകാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ആരോഗ്യസ്ഥിതിയിലേക്കും അവസ്ഥയിലേക്കും രാജേഷിനെ നയിച്ചു. എങ്കിലും ആ ക്ഷീണത്തെ അതിജീവിച്ച് പതിയെ തന്റെ ഓട്ടോയെടുക്കുകയാണ് രാജേഷ്. ‘കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടക്കണ്ടേ. അടങ്ങിയിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ’ ചിരിയോടെ രാജേഷ് പറയുമ്പോൾ അടുത്തു തന്നെയായി ഷാന്റിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കൃത്യമായ വിവരങ്ങളും മറ്റും പറഞ്ഞുകൊടുത്തു കൊണ്ട് തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ ഇരിക്കുകയാണ് ഷാന്റി. ആ ഒരു അകലത്തിനു കാരണം കോവിഡ് ആയിരുന്നു. ഇനിയുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതു പോലെ നടക്കട്ടെ എന്നാണ് ഇരുവരും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്.

കൈകോർക്കാം ഈ എളിയവർക്കായി

രാജേഷും ഷാന്റിയും. അവരുടെ ജീവിതം ഇന്നത്തെ ലോകത്തിന് ഒരു മാതൃകയാണ്. പ്രതിസന്ധികളെ തരണം ചെയ്യുന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ മാതൃക. പരിശുദ്ധമായ ഒരു സ്നേഹത്തിന്റെ മാതൃക. ഈ മാതൃക ഇനിയും ലോകത്തിനു മുന്നിൽ പുലർത്തേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. ഡോക്ടർമാർ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, കിഡ്‌നി ട്രാൻസ്‌പ്ലാന്റഷന് വിധേയനായാൽ, നിലവിൽ മുന്നോട്ടു പോകുന്നത് പോലെ രാജേഷിന് ജോലിക്കു പോകാവുന്ന ഒരു ആരോഗ്യസ്ഥിതിയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്താൻ കഴിയും. ഇല്ലെങ്കിൽ ഡയാലിസിസുമായി ജീവിതം മുന്നോട്ടു പോകേണ്ടിവരും. രണ്ടു ദിവസം കൂടുമ്പോഴാണ് ഡയാലിസിസ് നടത്തേണ്ടത്. പക്ഷേ, സാമ്പത്തികമായ ഞെരുക്കം മൂലം അതിനു സാധിക്കുന്നില്ല.

നിലവിലെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയനുസരിച്ചു കിഡ്‌നി ട്രാൻസ്പ്ലാന്റേഷൻ ചെയ്യുന്നതിന് കുഴപ്പമില്ല. പക്ഷേ, അതിന് വലിയ ഒരു തുക ആവശ്യമായി വരും. രാജേഷിനെയും ഷാന്റിയെയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത്ര ഭീമമായ ഒരു തുക കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യമാണ്. നെഞ്ചു മുതൽ താഴേയ്ക്ക് തളർന്ന, രണ്ടു കിഡ്നികളും തകരാറിലായ രാജേഷിനും ഭാര്യയ്ക്കും ഈ തുക കണ്ടെത്താൻ സുമനസുകളുടെ സഹായം ആവശ്യമാണ്. അതിനാൽ കരുണ വറ്റിയിട്ടില്ലാത്തവർക്ക്‌ സഹായങ്ങളുമായി ഈ കുടുംബത്തിന് കരുതൽ നൽകാം. നിങ്ങൾ നൽകുന്ന ചെറുതും വലുതുമായ സഹായങ്ങൾ ഇവരുടെ ജീവിതത്തിനു നിറം പകരട്ടെ.

ഇവരുടെ ബാങ്ക് ഡീറ്റെയിൽസ് ചേർക്കുന്നു:

Rajesh Sebastian
Kidangathu karottu
Union Bank of India
Thankamany
A/c No 427702010013746
IFSC Code : UBl No 5427 76

മരിയ ജോസ്

വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ എഴുതാവുന്നതാണ്. ദയവായി അസഭ്യവും നിയമവിരുദ്ധവും സ്പര്‍ധ വളര്‍ത്തുന്നതുമായ പരാമർശങ്ങളും, വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ വായനക്കാരുടേതു മാത്രമാണ്. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങൾക്ക് ലൈഫ്ഡേ ഉത്തരവാദിയായിരിക്കില്ല.

വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ എഴുതാവുന്നതാണ്.