കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ വലിയ കുടുംബങ്ങൾ പലപ്പോഴും അനുഗ്രഹമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ കുട്ടികൾക്കായി കൊതിക്കുകയും എന്നാൽ വന്ധ്യതയുടെ വേദന അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദമ്പതികൾക്ക് പലപ്പോഴും വലിയ മാനസിക വിഷമം ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ വന്ധ്യതയുടെയും നഷ്ടങ്ങളുടെയും തകർന്ന ഹൃദയങ്ങളുടെയും പാതയിലൂടെ നടന്ന് വിശുദ്ധപദവിയിലേക്ക് ഉയർന്ന നിരവധി വ്യക്തിത്വങ്ങളുണ്ട്. അവർ തങ്ങളുടെ ശൂന്യതയെ ദൈവസ്നേഹം കൊണ്ടും സേവനം കൊണ്ടും പൂരിപ്പിച്ചവരാണ്.
വിശുദ്ധരായ പലരും തങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കാതെ പോയ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പകരം അനാഥരായവരെയോ ബന്ധുക്കളെയോ ദത്തെടുത്ത് വളർത്തുന്നതിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. സെന്റ് മാർത്ത വാങ് ലുവോ മാൻഡെയും ഭർത്താവും രണ്ട് ആൺമക്കളെ ദത്തെടുത്ത് വളർത്തി. സെമിനാരിയിലെ പാചകക്കാരിയായിരുന്ന അവർ വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി രക്തസാക്ഷിത്വം വരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഹെയ്തിയിലെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായ പിയറി ടൗസെന്റ്, തനിക്ക് കുട്ടികളില്ലാതിരുന്നിട്ടും തന്റെ മരുമകളെ ദത്തെടുക്കുകയും നിരവധി കുട്ടികളെ വളർത്താൻ സാമ്പത്തിക സഹായം നൽകുകയും ചെയ്തു. വിശുദ്ധ മാർക്ക് ചോങ് ഉയി-ബേ, സെഫെറിനോ ജിമെനെസ് മല്ല എന്നിവരും കുട്ടികളില്ലാത്ത ദുഃഖത്തെ ദത്തെടുക്കലിലൂടെയും കരുണാനിറഞ്ഞ പ്രവൃത്തികളിലൂടെയുമാണ് മറികടന്നത്.
ദാമ്പത്യജീവിതത്തിൽ കുട്ടികളില്ലാത്തതിന്റെ വേദനയ്ക്കൊപ്പം ഭർത്താക്കന്മാരുടെ അവഗണനയോ അവിശ്വാസമോ നേരിട്ടവരും വിശുദ്ധരുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. ജെനോവയിലെ വിശുദ്ധ കാതറിൻ 16 വർഷത്തെ കുട്ടികളില്ലാത്ത ദാമ്പത്യത്തിന് ശേഷം ആത്മീയ സേവനത്തിലേക്ക് തിരിയുകയും പലരുടെയും ആത്മീയ മാതാവായി മാറുകയും ചെയ്തു. മഡഗാസ്കറിലെ വിക്ടോയർ രസോഅമാനാരിവോ, മദ്യപാനിയായ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം 23 വർഷം കുട്ടികളില്ലാതെ ജീവിച്ചു; എങ്കിലും തന്റെ പ്രാർഥനയിലൂടെ മരണസമയത്ത് അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് നയിക്കാൻ അവൾക്ക് സാധിച്ചു. എലിസബത്ത് ലെസൂർ എന്ന ദൈവദാസിയുടെ മരണശേഷം അവരുടെ ഡയറി വായിച്ചതിലൂടെയാണ് നിരീശ്വരവാദിയായ ഭർത്താവ് മാനസാന്തരപ്പെട്ട് ഒരു പുരോഹിതനായി മാറിയത്.
ഗർഭം അലസൽ മൂലമോ ചെറിയ പ്രായത്തിലോ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നഷ്ടപ്പെട്ട മാതാപിതാക്കൾക്ക് വിശുദ്ധ ജിയന്ന മൊല്ല, ദൈവദാസിയായ ഡാഫ്രോസ് റുഗാംബ എന്നിവർ വലിയ മധ്യസ്ഥരാണ്. ജിയന്ന മൊല്ലയ്ക്ക് നാല് കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും രണ്ട് തവണ ഗർഭാവസ്ഥയിൽ വച്ച് തന്നെ അവർക്ക് കുട്ടികളെ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. തന്റെ മകളുടെ മരണശേഷം അവളോടുള്ള ഓർമ്മയ്ക്കായി സന്യാസ സഭ ആരംഭിച്ച കാറ്റലീന ഡി മരിയ റോഡ്രിഗസ്, വന്ധ്യതയെയും നഷ്ടങ്ങളെയും ദൈവഹിതമായി സ്വീകരിച്ച മറ്റൊരു പുണ്യവതിയാണ്.
ഒരു കുഞ്ഞിനായുള്ള ആഗ്രഹം സഫലമാകാത്തത് ജീവിതത്തിന്റെ പരാജയമല്ലെന്നും, പകരം അത് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് സ്നേഹം വ്യാപിപ്പിക്കാനുള്ള മറ്റൊരു വിളിയാണെന്നും ഈ വിശുദ്ധരുടെ ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ശാരീരികമായ മാതാപിതാക്കൾ എന്നതിലുപരി ആത്മീയ മാതാപിതാക്കളായി വളരാൻ ഇവർ നമുക്ക് പ്രചോദനമേകുന്നു.
