“സ്തോത്രഗീതം ആലപിച്ചതിനുശേഷം അവർ ഒലിവുമലയിലേക്കു പോയി.” (മർക്കൊസ് 14:26). ബൈബിളിലെ ഈ ലളിതമായ വാക്യം ആഴത്തിൽ ചിന്തിച്ചാൽ വലിയൊരു ചോദ്യത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കും: തന്റെ പീഡാനുഭവങ്ങൾക്കും മരണത്തിനും തൊട്ടുമുമ്പ് യേശു പാടിയ ആ ഗാനം ഏതായിരുന്നു?
ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പെസഹാ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം യേശുവും ശിഷ്യന്മാരും പരമ്പരാഗതമായി ആലപിച്ചത് ‘ഹല്ലേൽ’ (Hallel) ഗീതങ്ങളാണ്. എബ്രായ ഭാഷയിൽ ‘സ്തുതി’ എന്നർഥമുള്ള ഈ പദത്തിൽ നിന്നാണ് ‘ഹല്ലേലൂയ’ എന്ന വാക്കുണ്ടായത്. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 113 മുതൽ 118 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളാണ് ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്.
താൻ ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെടുമെന്നും, ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുമെന്നും കൃത്യമായി അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് യേശു ഈ വരികൾ പാടിയത്. സങ്കീർത്തനം 118-ലെ ചില വരികൾ യേശുവിന്റെ ആ നിമിഷങ്ങളിലെ മാനസികാവസ്ഥയെയും വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെയും അദ്ഭുതകരമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു:
“കർത്താവ് എന്റെ പക്ഷത്തുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭയപ്പെടുകയില്ല. മനുഷ്യർക്ക് എന്നോട് എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും?”
“ഞാൻ മരിക്കുകയില്ല, ജീവിക്കും; ഞാൻ കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ പ്രഘോഷിക്കും.”
“പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞ കല്ല് ഇപ്പോൾ മൂലക്കല്ലായി മാറിയിരിക്കുന്നു.”
ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായ സ്കോട്ട് ഹാന്റെ നിരീക്ഷണമനുസരിച്ച്, കാൽവരിയിലെ മരണം കേവലം ഒരു ക്രൂരമായ വധശിക്ഷ മാത്രമായിരുന്നില്ല. അന്ത്യ അത്താഴ വേളയിൽ യേശു തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിച്ചതിലൂടെ ആ മരണം ഒരു ‘പെസഹാബലി’യായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. മറ്റുള്ളവരുടെ വീണ്ടെടുപ്പിനായി സ്വയം ബലിയായി മാറിയ ഒരു മഹാപുരോഹിതന്റെ അർപ്പണമായിരുന്നു അത്.
